سلام دوستان بنظر شما کسی ک سن ازدواج بالا رفته و الان ۳۳سالشه و از طرفی بیماری سلیاک داره ک علاج نداره .با شخصی ک ازدواج کرده و طلاق گرفته و یک بچه ۴و۵ ساله داره و اصلا هم هیچ وقت دوست نداشته همچنین ازدواج هایی داشته باشه و ازطرفی تو فامیل کسی نمیدونه از بیماریش الان همچنین ازدواجی کنه همه چپ چپ نگاش میکنن و کلی حرف میشنوه خودم میگم نمیشه تحمل کرد. ولی اون یک شکست خورده و منم یک بیماری لاعلاج . نظرشماچیه دوستان
به نظرم مهم اینه که هردو بهم بیان و همو دوست داشته باشن گور بابای حرف بقیه مهم خوشبختی خودتونه فقط چون اون آقا بچه داره اول بسنج ببین میتونی با اون بچه خوب باشی و بپذیری یا نه چون اون طفل معصوم گناهی نداره این وسط
من هنوز اجازه ندادم ک به اقاهه بگن . ولی ویژگی های ک از من میدونن میگن ادمی مردمدار و کاریه و باخدا و باایمانن .
نمیدونه ک این بیماری رو دارم . قبلا ب خواستگارم گفتم خوب موافقت نکردن و رفتن . از طرفی ام بگم بیان بعدم بیماری ام باید بگم بهشون باز همین هم با این شرایطی ک داره بره بیشتر سرخورده میشم و عذاب میکشم .همین الانم عذاب میکشم با بیماریم و بعدم ازدواج با مرد بچه دار و ترحم بقیه .یا ترحم خود اقاهه ک بگه حالا من بچه دارم کسی منو نمیخواد اینم بیماره مساوی میشم 😭 دلم خونه
ادم یتیم باشه بی بابا باشه غم ادم رو دل مامانش باشه ک دخترم ازدواج کنه زودتر بره سر خونه زندگیش از طرف مرض لاعلاجم بگیره ک از همه پنهان کنه و بگن خیلی کلاس میزاره کسی ب دماغش نمیاد قبول کنه از یه ور حالا ازدواج اینجور کنم دیگه واویلا . برام حسابی دعا کنید داغونم داغون
میدونی نمیخوام سخنرانی کنم واست
زندگی خیلی بالا پایین داره
گاهی منم صبرم تموم میشه میشینم زار میزنم
شاغلید؟
ارسال نظر شما
این تاپیک قفل شده است و ثبت پست جدید در آن امکان پذیر نیستتاپیک های به روز شده
29 ثانیه پیش
29 ثانیه پیش
30 ثانیه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز
