انسـان هرگز نمـیتوانـد از رویاهـای خود دســت بکشد. رویا خوراک روح اســت. هـمـانطور کـه غذا خوراک تن اســت. در زنـدگی بارهـا رویاهـامـان را فرو ریخته، و تمناهـامـان را ناکام مـیبینیم، امـا بایـد بــه دیـدن رویا بپردازیم. اگر نه، روحمـان مـیمـیرد.
نوشته ای از پائولو کوئیلیو
