من درکتون میکنم چون این اتفاق برامون افتاد باچشم خودمون دیدیم زنداییمو ۱۰سال خیانت و دزدی و دوبهمزنی کردبزرگامون نذاشتن به دایی بگیم باهاش حرف میزدیم زجه میزد که اشتباه کرده ماهم که دل رحم..تا که بالاخره بدترین گندشو زد خاله کوچیکام تحمل نکردن به داییم گفتن اونم دردودل کرد فهمیدیم که اون بیشتراز ما خبر داشت بروش نمی اورد تا ابروش نره و تحقیر نشه ... من کاری به اون زن که برای زندگیش مضر بود خیلی راحت از بچش دل کند ندارم ..چرا مگه تو کودوم قرنیم که اینطور رفتار کردیم جوونیش هدر رفت کل زندگیش در عذاب بود بخاطر غرور و ابرو ..الان به همه میگن تفاهم نداشتن مردمم راحت قضاوت میکنن که مشکل از مرده دختره که خوب بود البته چند نفری بدون اینکه ما بگیم در جریانن با چش خودشون دیدن اونا فاش میکنن ..در کل حالمون بده بیشتر بخاطر این طفل معصوم و بیشتر تر بخاطر سکوت نابه جا...
فقط ازتون میخوام اگه مطمئنین بهش کمک کنین زندگیش درست شه چیزی که ذاتی باشه چطور تغییر میکنه؟!
