سلام به همگی، خیلی ناراحتم و نمیدونم حساس شدم یا حق دارم واقعا. نمیدونم باید چکار کنم. خسته م از بچه داری، از شوهری ک به اسم ایجاد شرایط زندگی بهتر همش دنبال پیشرفت خودشه و یکسره سرش تو گوشیشه، میدونم دقیقا مشغول چ کارایی هست ولی ما هم هستیم، خونه هم کار داره، همه کارا رو ک نمیشه زنها انجام بدن، خسته م از قول هایی ک یادش نمیمونه، از سرد شدنش نمیدونم چی بگم.حرف زدن فایده ای نداشته تا الان، دوسدارم منم سرد بشم، همین الانم خیلی سریع بخاطر هر چیزی به هم میریزم و شکننده شدم
حق داری خواهرا😑اکثر مردا همینن خودتوسرگرم کن
الهی بمیرم🥲
منم از بچه داری خسته شدم 😭😭😭
ولی خب شوهره من اخلاقش خوبه خداروشکر. وقتش آزاد باشه واسه ما نه نمیاره.. کلا خانواده دوسته .. شوهره شماهم خداروشکر بیکار نیست عزیرم. اونم به خاطره رفاه و آسایش شما خودشو به آب و آتیش میزنه.. صبور باش
اخلاق شوهر منم خیلی خوبه و آدم صبور و خانواده دوستیه، با همه اینا چندوخته ک واقعا بیشتر انرژی و زمانش رومیزاره برای کار، من سعی کردم کوتاهی ها رو پوشش بدم با این باور ک آره اونم نرفته دنبال خوش گذرونی و ... ولی وقتی بابت کوتاهیش میبینم اصلا ناراحت نیست و حق به جانب هم هست دیگه تحملم تموم میشه
میفهمم عزیزم منم یه زنم مثله خودت.
به خدا گاهی انقدر از کارهامو دغدغه هایه هر روزه ای که دارم خسته میشم که دیگه روانی میشم.. بعضی موقع ها از فشارهای عصبی پر خاشگر میشم .ولی خب چاره ای نیست که باید تحمل کرد . شوهره منم نه بهش مرخصی میدن نه چیزی .. به خدا یکسره بدبخت سره کاره.. ولی خب چیکار میشه کرد . تحمل و تحمل 😔😔😔
ارسال نظر شما
تاپیک های به روز شده
1 دقیقه پیش
1 دقیقه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز