مال من فقط تظاهره و یکم وابستگی اونم به صرف عادت
بالاخره ادمیزاد ازسنگ ساخته نشده
ولی اگر بچه نداشتم واقعا فک میکنم قید همه چیو میزدمو میرفتم
شیش ساله خوبی کردم به خودشو خونوادش ااما هم خودش هم خونوادش نمک نشناسن
هیچی جلو چشمشون نیس
طلامو توهمون دوران عقد دادم بفروشن بدن بدهی
.هیچوقت هیچ رسمی رو اجرا نکردن گفتم عیب نداره
هزارتا خوبی کردم
ولی حیف...
حیف...
بچه ها خیلی دلمرده هستم
خیلی حالم بده
بخاطردخترم نبود پایان میدادم به همه چی
الانموتصمیم دارم ذره ذره ازش فاصله بگیرم
اره شده
من ۸ سال بی تفاوت بخاطر بچم زندگی کردم
آخر طلاق گرفتم
اونام برای عذاب من بچم ازم گرفتن
من بچمم اذیت میکنه...بخدامیشینم گریه میکنم ازدستش..دوسال وهشت ماهشه
دقیقا منم توام
دقیقا شرایط تو رو داشتم همش تظاهر بود زندگیمون
یعنی برام مهم نبود خونه هست نیس
مهم نبود بود و نبودش
آخرم کل خانوادش منو زدن بیرونم کردن
بچمم تا ۷ سالگی میومد میدیدمش
بعد اون اینقدر تو گوشش خوندن گفت دیگ نمیخوام ببینمت
۱۴۰۰ منم ازدواج کردم گفت برو با شوهرت خوش باش آک منو میخواستی طلاق نمیگرفتی
خب هنوز خیلی کوچیکه .نمیتونی از کسی کمک بگیری بچه و یکم در روز نگه داره.مثل خواهرت یا مامانت ؟ تا تو استراحت کنی.چون میدونم بچه داری سخته.خواهرم بچه دار شد دیدم صبر مادرو کم میکنه .میومد چند روز میذاشتش خونمون.یا در روز میذاشت شب میومد دنبالش.میرفت با شوهرش بیرون یا استراحت میکرد.
خواهر من نزدیک ما هست یک کوچه فاصله داره.من ۳۲ سالمه ازدواج نکردم بچشو من همش ترو خشک میکنم و میکردم حتی سفر میخوام برم میفرستش با من.۶ سالشه.خواهرم اینجوری یکم به خودش میرسه.همه کاراشو انجام میدم بهترینو برای بچه اش میخرم از پول خودم.در صورتی که وضع مالیشون عالیهههه.ولی برای دلگرمی خواهرم میکنم.همش از بچه داریه این خستگی مادرا.یک نفره نگه داری خیلی سخته.ب خاطر این کارت گریه اس.
