همش ترس از دست دادن عزیزلمو دارم.وسواس فکریه میدونم.دکترم رفتم اما خوب نمیشم.خستم کرده دیگه.همش شیا لبدارم حس مبکنم خبر بد میشنوم
هرچی بترسی باهاش روبع رو میشی
استرس و تپش قلب هم داری؟
فکر نکن بهش جذبش میکنی
من چیکارکنم که همش صحنه سازی میکنم بعد میگم خدایا بدون اونانمیتونم
من همیشه ترس از دست دادن پدرو مادرم و داشتم.همیشههههه.تا اینکه واقعا جدی جدی برام اتفاق افتاد.و پدرم پارسال ۱۳ مرداد دیگه بیدار نشد از خواب در حالی که کنارش خواب بودم.و صبح خودم متوجه نشدم که تموم کرده فقط هی دیدم چرا بیدار نمیشه .که صداش کردم بیدار نشد تکونش دادم و بعد دیگه تموم.و ازوت موقع هر روز هر صبح هر شب گریه میکنم و همش قبرستونه تفریحم.وحشتناکهههههههههه.ولی حسش میکنم کنارم و این که اومد تو خوابم گفت اینقدر بی قراری نکن دارم عذاب میکشم
میگم به جای کار کردن روی این قضیه بگرد دنبال ریشه اش چون حتما یه چیزی ته ذهنت هست که اذیتت میکنه اونو حل کنی اینم از بین میره
حتما از کودکی یا یه سری خاطرات باعث این ترس شده اونا رو التیام ببخش
ذهنتو کنترل کن نذار اون تورو کنترل کنه
میدونی فکر کردن به این اتفاقات باعث میشه توی بدنمون یه سری هورمون ترشح بشه و بعد هر چی بیشتر بهشون فکر کنی بدنت به این مواد شیمیایی معتاد میشه و هر سری قضیه رو بیشتر اب و تاب میده تا تورو ببره به همون فضا
راه حل اینه وقتی افکار میاد فقط مشاهده شون کن خودتو باهاشون همراه نکن مثل یه پرده سینما باش که تصاویر میره و میاد اگه هوشیار بمونی اون اتفاقا توی مغزت رخ نمیده تو میتونی افکارتو انتخاب کنی
ارسال نظر شما
تاپیک های به روز شده
1 دقیقه پیش
1 دقیقه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز
