گفت؛لابد بدیم که اینقدر ازمون بدشون میاد،ترکمون میکنن
سرشو گرفت پایین و گفت؛مه دوست داشتنمون اینقدر سخته
نگاهش کردم،یه کالبد که درونش خالی بود میدیدم،پر از پوچی و ناامیدی
گفتم؛دوست داشتن ادما چه کمکی بهت میکنه؟
نگاهم کرد
گفت؛ادمو زنده میکنه
چشماش برق داشت اما اغشته به غم بود
گفتم؛پس اگه بره هم میکشتت اره؟
سرشو به معنی اره تکون داد
گفتم؛این کمک کننده نیست ،فقط امید واهیه
یکم بهش نزدیک تر شدم و دستامو تو هم قفل کردم و گفتم؛تو بچگیت از ظرفا که توش پر کف میکردی داشتی؟
بازم با سکوت سرشو تکون داد گفتم؛دیدی چقدر حبابای قشنگ ازش خارج میشد ؟عین یه رنگین کمون بودن اما تا میخواستی به موندنش مطمئن شی و یه لبخند بزنی درجا میترکید،باور کن بعضی ادما مثل همین حبابان ،قشنگن اما توخالین
مغموم باز سرشو گرفت پایین
گفتم؛من نمیگم دوست داشتن بدهاما یکیو بزار بیاد بشینه کنارت که تو رو با تموم همین خصلت بد و خوبت بخواد،که اگه یه روز بد شدی بازم کنارت بمونه،اصن بره دوساعت تنهایی دوراشون بزنه،بگرده ،عصبی شه اما بازم برگرده به جایی که تویی ،نه ادمی که هی بخوای خود واقعیتو ازش قایم کنی
گفت؛حرفات درسته اما تا کی وایستم که همچین ادمی بیاد
به صندلیم تکیه دادم و استکان چالیم را در دستانم گرفتم
گفتم؛تا زمانی که خود عشق در خونتو بزنه
#ژین آ
