سلام دوستان
من یه دختر ۲۰ ساله هستم و برای دانشگاهم اومدم یه شهر دیگه و مجبور شدم خونه مادربزرگم بمونم اینجا که هستم فوق العاده زیر فشارم اول از همه وقتی صبح بلند میشن نماز بخونن من هم از سرو صدا بیدار میشم و شب ها هم ساعت ۱۰ میخوابن، نمیتونم چیپس یا پفکی بخرم چون خوششون نمیاد و قشنگ سریع هم متوجه میشن حق ندارم پیتزا یا چیزی هم بگیرم کلا خوششون نمیاد :/ حالا من با اینا کاری ندارم حداقل قابل تحمل تره
ولی من حق ندارم با دوستام بعد از کلاس ها برم بیرون چون از نظر اونا این نشونه های یه دختر بده ( از اونجایی که فعلا هم دوستی ندارم خب این فرقی به حالم نمیکنه) فاصله بین کلاسام نمیتونم برم بیرون چون بینشون فقط ۱۰ دقیقه فاصله است.
ولی از صبح تا شب به کوچک ترین کار هامم ایراد گرفته میشه به مانتویی که باهاش میرم دانشگاه گرفته تا نحوه غذا خوردنم.
از طرفی هم دو تا دختر دایی دارم که همیشه میزننشون تو سرم با اینه که ۳ و ۷ سال باهام تفاوت سنی دارن حالا اون بزرگه که سال دیگه کنکور داره رو هی میگن نه این مثله این دختره(من) نیست کا یه سال پشت بمونه سریع بهترین جاها قبول میشه
لطفا بهم راهکار بدین در مورد همه چیز تا بتونم با شرایط کنار بیام
پ.ن: دلیل اینکه خوابگاه نرفتم چون دانشگاهم آزاده و خوابگاه بهمون نمیدن
