۱۷ سالگی .داداش زنداداشم بود..😍اول باهم دوست بودیم بعدش نامزد کردیم و عقد .بعد هفت هشت ماهجداشدیم 💔
اها...البته نظر من بود...به وضوح زندگی خودم و خواهرمو دارم میبینم...بهم گفت کاش خودمو جمع و جور میکردم...عواطفمو
نمیگم بعدا حتما بد میشه...اما قطعاااا یه چیزای خییییلی قشنگ از دست میره یا کم میشه.مثل شوق شور اشتیاق عشق دلبستگی هزار تا حس دیگه...
خودمونو گول نزنیم...
*عشق با بی تجربگی میاد*
هیچ وقت عشق به انسان رو تجربه نکردم،همسرمو فقط دوست دارم اما واقعا عاشق آسمونم
۱۹ سالگی نامزد کردیم بعد عاشق شدم
یه بار عاشق شدم و صادقانه بهش گفتم بدون ریا و ...
ولی اون تحقیرم کرد و رفت
خیلی دلم شکست و خودمو شماتت میکردم که چرا بهش گفتم ولی بعد یه مدت اون بود که پشیمون برگشت به من و ابراز علاقه کردن
الانم واقعا سردرگمم که چه کار کنم....
میدونی اگر فامیل نبودیم قطعا زوج خوبی میشدیم ولی این فامیل بودن کارو خراب کرد چون داداش من و خواهراون ازهم جدا شدن همش سر اونا بحثمون میشد یه چیزی ب داداشم میگفت من طرف داداشمو میگرفتم و اونم متقابلا همینطور ازخواهرش طرفداری میکرد.از اون طرف خانوادش ب شدت باهام بد شدن انقد این اختلافا شکل گرفت ک منجر ب جداییمون شد
من ۲۰
اون ۱۶
۲۲ سال پیش بود
دوست شدیم
ارسال نظر شما
تاپیک های به روز شده
1 دقیقه پیش
1 دقیقه پیش
1 دقیقه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز