ناشکری نمیکنم

چرا که مشخصه کاملا

وضعیت اقتصادی  نگرانی و ترس شدید از آینده

تازه اینم بهش اضافه کن که هردفعه مبخوام بخوابم دعا میکنم صبح روز بعدو نبینم گذر عمر ک بماند خواهر

اره زیاد شده ولی میرم تو اینستا ادمهایی رو میبینم که بچه فلج و معلول دارن  میرم ادمایی رو میبینم که تو سن 70 سالگی   تو دمای 50 درجه کنار خیابون گوجه میفروشه که از گشنگی نمیرن   دختری رو دیدم که 6 ماه بعد عروسیش تصادف کردم و ویلچرنشین شد   بعد با خودم میگم اگر من ناامید و خسته ام. اینا چی باید بگن؟ اروم میشم و امیدوار   یاد میگیرم از اون ادما که جانانه بجنگم برای اروم بودنم برای زندگیم   یه روزایی فکر نمیکردم فردا بشه ولی شده  پس امشب هم صبح میشه  چرا دنیا رو سیاه ببینم