مگه من چمه

سلام به همه.من ۴ ترمه که دانشگاه میرم اما مجازی بود. بچه های کلاس به جز گروه درسی یه  گروه غیر درسی هم زدن که توش صحبت میکنن و منم عضو فعال گروه بودم. تو طول این مدت برخوردم با همه خوب و متعادل بود با همه به یه شکل رفتار میکردم و فرقی نمیزاشتم اگه کمکی از دستم بر میومد انجام میدادم اما نشده بود که با کس خاصی صمیمی بشم چون همدیگر ندیده بودیم. دو هفته اس که دانشگاه مون حضوری شده و من واقعا تعجب کردم تو هر کلاس که تقریبا ۲۶ نفریم هر ۴_۵ نفر از قبل یه اکیپ تشکیل دادن و گویا از قبل با هم دوست شدن در حالی که وقتی مجازی بود اصلا مشخص نبود کی با کی صمیمی شده. از طرفی منم دوست دارم حداقل ی رفیق صمیمی داشته باشم که تنها نباشم تو این دو هفته سعی کردم توی اکیپ هایی دوست دارم وارد بشم و منم جزعی از اونا باشم اما متاسفانه نمیدونم دلیلش چیه منو نمی پذیرن و باهام خشک رفتار میکنن انگار اضافی ام خب منم دوست ندارم آویزون کسی باشم با همه هم برخوردم خوبه و سلام علیک دارم تا حالا هم با کسی مشکل یا دعوایی نداشتم. حسابی اعتماد به نفسم اومده پایین چون کل تایم دانشگاه فقط خودمم و خودم گاهی میرم تو جمع شون اما انگار دوست ندارن باشم دیگه نمیدونم چیکار کنم. دختری ام که مهربونم اینو همه میگن اما واقعا تنها موندم چه موقع درس چه وقت تفریح... چیکار کنم؟!!