پسرم ۴ سالشه. داشتم طرح رشته مو میرفتم ک باردار شدم و ادامه ندادم. اصلا دوس ندارم کار کنم فقط بخاطر وجه اجتماعی و اینکه اطرفیان میرن سرکار و میگم مدرکم الکی نمونه و اینا رفتم طرح. الانم پسرم خیلی وابستس بهم ی کاری پیدا کردم تقریبا ولی ته دلم دوس ندارم برم بخاطر پسرم و هم خودم میترسم خسته بشم و پشیمون بشم. چیکار کنم بنظرتون؟
خب با همسرت صحبت کن همین چیزا رو بگو.
پسرت رفت مهد شما هم برو سرکار
برو حتما پشیمون نمیشی
مجبوری مگه؟؟؟
خوو نرو
به اطرافیان چی کار داری
حتما برو.و پسرتم بزار مهد.بزار از وابستگیش کم بشه چون برای خودش خوب نیست
نرو خواهر
خوب وقتی نیاز مالی نداری برا چی از جوونیت میزنی
حالا من نیاز مالی دارم ولی نه تحصیلات درست و حسابی دارم نه شوهرم اجازه میده
بقول پسرم ما به مردم چکار داریم
خودتو با دیگران مقایسه نکن
بشینتو خونت کنار پسرت راحت زندگیتو بکن
شغلت چیه؟
چ شغل و چ گارب
برای پسرم حتما یا ببرش باشگاه یا مهد ،مهدشم از زمان ی ساعته شروع کن تا کم کم زمانش و اضافه کن که کم کم عادت کنه یهویی از خودت دورش نکن افسرده میشه
ولی اگه تا قبل مدرسه این وابستگی رو نگیری تو مدرسه براش سخت میشه
گاهی ما مادرا خودمون وابسته ایم ولی فکر میکنیم بچه هامون وابستگی دارن
پسرم وقتی میرف مهد من پشت در میشستم وقتی باشگاه میرفت میرفتم تو باشگاه یکروز یکسری داشتم ب استادش گفتم تورو خدا حواستون بهش باشه اگه من رفتم گریه نیاد
استادشم گفت چرا فکر میکنید قراره گریه بیاد
شما برو فقط بیا دنبالش ،منم رفتم و اومدم پسرم انگار نه انگار ک من کنارش نبودم
آرون موقع یکم سعی کردم رو خودم کار کنم خدارو شکر الان نه برا باشگاهش مشکل دارم و نه الان ک حضوری میره مدرسه هرچند دلم ی جوری میشه ها ولی وقتی میبینم اینقد ذوق داره واسه مدرسه و دوستاش آرووم میشم
ارسال نظر شما
تاپیک های به روز شده
1 دقیقه پیش
1 دقیقه پیش
1 دقیقه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز
