تموم دخترای فامیل حتی اونا که ده سال از من کوچیک تر بودن ازدواج کردن تموم دوستام همه بچه دارن و سر زندگیشونن با خودم میگم اونا از من چی زیادتر داشتن حتی اونا که قیافه هاشون از من معمولی تر بود من که همیشه دختر اروم و سربه زیری بودم ولی اونا که هزار کار کردن حالا زندگی دارن و هر جا به من میرسن متلک میندازن که هنوز مجردی!! دوستام با من رفاقت نمیکنن دیگه فک و فامیل هم هر مهمونی که میشه شروع میکنن به متلک انداختن دوست ندارم برم مهمونیاشون چون اخرش فقط برام غصه میمونه خیلی تنهام خیلی تو خونه هم همش دعوای پدر و مادرمه . مادرم هی میگه من بخاطر تو این زندگی رو تحمل میکنم اگه تو ازدواج کرده بودی من دیگه اینجا نمی موندم از بس تو این اتاق نشستم و غصه خوردم که دیگه هیچی خوشحالم نمیکنه حوصله ی هیچی رو ندارم هر کاری کردم ولی هیچی تغییر نمیکنه . دیشب به خودکشی فکر میکرم خسته م خیلی
شاید بختتو بستن عزیزم
حتما دوست پسر داشتی و خیلیها فهمیدن
هیچ پسری خواستگاری دختری که دوست پسر داشته نمیره مگر اینکه ندونه
چند سالته
استارتر به نظرم برو سر کار نمون خونه
درس چی خوندی؟
ارسال نظر شما
این تاپیک قفل شده است و ثبت پست جدید در آن امکان پذیر نیستتاپیک های به روز شده
8 ثانیه پیش
9 ثانیه پیش
10 ثانیه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز