خیلیا میگن تو سن ۱۸ / ۱۹ سالگی نباید ازدواج کرد میشه منطقی بگید چرا . من بی تحربم میشه کمکم کنید

خواستگارت ۳۲سالشه؟

از نظر خانواده ما ۱۸ به بالا اوکیه... ولی جواب مثبت بدی ۲۲ سالت نمیشه چه خبره اینقدر دیر!  نهایت یه سال عقد باشی دیگه

مهم سن نیست تفاهمه 

دو سن ازدواج رو هیچکس نمیتونه تعیین کنه چرا ک هر ادمی شاید با سن ۱۸ پخته تر از دختری باشه ک ۳۰ سالشه نظر شخصیمه

پدرت چندسالشه عزیزم؟تو فامیلتون پسر ۳۲ساله دارین؟

اختلاف سنی ۱۴ سال خیلیه 

من ۱۹ سالگی ازدواج کردم و  با تجربه ای که دارم میتونم بگم قطعا اشتباهه چون این سنین احساسات انسان ثبات نداره دلت هیجان میخواد ازدواج انسان رو یه دفعه بزرگ میکنه وارد یه دنیای جدی میشی دیگه از  اون دنیای  شیطنت ها و  شر و شور جوانیت میای تو دنیای ادمهای متعهد و پر دغدغه حالا من شانسم این بود که همسرم هم کم سن بود ۴سال اختلاف سن داریم و با هم جوانی کردیم ولی وقتی با یک عاقله مرد مزدوج بشی مطمغنا دیگه اون مرحله از زندگیتو از دست میدی که  حسرتش قطعا برات می مونه

من 19 ازدواج کردم بچه هم نبودم شوهرمم 7 سال بزرگتره کاملا راضیم 

چون سن کمی هست 

معیارهای الانت با معیارای ۵ سال دیگت خیلی متفاوته 

هرچی سن بیشتر باشه تجربه بیشتر میشه عاقل تر میشی 

ازدواج ی انتخاب خیلیییی مهمه توی زندگی 

باید اول خیلی چیزارو تجربه کنی تا بتونی انتخاب درست انجام بدی  به این سادگی ها نباید ازدواج کرد قدر زندگیت رو بدون هنوز خیلی وقت داری

همیشه استثنا وجود داره بنظر من ازدواج با دختری کع سنش کمه برای اون پسر ریسک پذیر تر هست چون ثبات شخصیتی نداره و هنوز توی بلوغ هست برای همین دچار اختلاف میشن

ازدواج توی سن کم بخاطر اینکه هنوز نمیدونی چی میخای از زندگیت مناسب نیست من خودم ۱۵ سالم بود ازدواج کردم ازدواج کردن به اسونی که به زبون میاد نیست مسئولیت داره باقی ادما ازت توقع دارن یه شبه بزرگ بشی و مثه یه خانم تکمیل وخانه دار رفتار کنی 

خیلی از کاراهارو که برای یه دختر ۱۸ ساله مشکلی نیست رو انجام ندی و خیلی چیزهای دیگه از نظر جنسی هم نمیتونی یه پسر کامل و بالغ رو ساپورت کنی این رو بنا به تجربیات خودم میگم خسته میشی کم میاری چون هورمنات هموز تنظیم نشدن و اینها همه باعث مشکلات خیلی زیادی میشه   اخرشم اختلافاتو خیانت و .‌‌‌...دخترای نوجون دنباله عشقای دراماتیک هستن ولی توواقعیت این نیست میبینی شوهرت حتی حال اینکه باهات احوالپرسیم کنه نداره و تو سرخورده میشی چون هنوز رویا پردازی داری

یه تاپیک بزن بدون اینکه اصلا حرفی از ازدواج بزنی از خانمهای بالای ۲۵ بپرس الان هر جای زندگی که هستن آیا خواسته هاشون ، آرزوهاشون ، ایده آلشون ، قدرت تفکر و تصمیم گیری و عقل و سیاست و مدیریتشون مثل وقتیه که هفده هجده ساله بودن یا نه

اونوقت خیلی واضح دلیلش رو میفهمی

البته ممکنه با خودت فکر کنی برای ازدواج به یه حداقلی از درک و شعور و مهارت نیاز داریم که من در هجده سالگی بهش رسیدم و دلم نمیخواد وایسم این ویژگیهام رشد کنه و بیشتر بشه پس حتی اگه پنج سال بعد با وجود همه رشد عقلی و فکری و شخصیتی از انتخابت پشیمون شدی باید این لحظه رو به یاد بیاری

ضمنا ازدواج یکی از مسیرهای زندگی هست که هیچ راه برگشتی نداره ، اگه هم داشته باشه انقدر اون راه سخته که آخرش باز هم پشیمون و داغونی پس عقل سلیم در اینه که به نصیحت افراد معتمد و مشاورها درباره سن ازدواج و اختلاف سن توجه کنی