کاش افراد یاد می گرفتند، آنچه برای من خوب است، لزوما برای آنها خوب نیست، آنگاه دنیای شاد و خوشایندتری داشتیم. دنیای مطلوب من، اساس و شالوده ی زندگی من است و نه زندگی دیگران.
ماها که بابامون پولدار نبوده یه چیزی رو خوب یاد گرفتیم ،. اینکه خیلی راحت قید چیزایی که دوس داریمو میزنیم ، پس یه لطفی در حقمون بکن ، اگه دوسمون داری زیاد ناز نکن.. دردی که انسان را به سکوت وامیدارد،بسیار سنگین تر از دردیست که انسان را به فریادوامیدارد... انسانها به فریاد هم میرسند، نه به سکوت هم...!