تنهایی واقعا چیز بدیه
ولی از ی جایی ب بعد باید قبولش کرد هرچند دردناک باشه
امشب واقعا مثل شبای قبل دلم از تنهایی خودم گرفت از خانوادم با بی محبتی هاشون از شوهری ک نمیتونه درکم کنه
ولی دیگه گریه نکردم ب خودم اجازه ندادم گریم بگیره حداقل خودم با خودم میمونم
کیا مث من هستن؟؟؟
