روزه

تنها طریق برای قطع ریشه سرطان روزه است و بس. درمان از طریق روزه فایده ویژه‌ای در بیماری‌های کم‌خونی، ضعف روده‌ها، التهاب بسیط و مزمن، دمل‌های خارجی و داخلی، سل، نِقرس، بیماری‌های چشم، مرض قند، بیماری‌های جلدی، بیماری‌های کلیه، کبد، و اسکلیرور، روماتیسم، استسقا، نوراستنی، عرق‌النساء، خراز (ریختگی پوست) و بیماری‌های دیگر دارد.

او در جای دیگر گفته است؛ «جسم به هنگام روزه به جای غذا از مواد باقیمانده در بدن استفاده کرده و آنها را مصرف می‌کند و بدین وسیله مواد کثیف و عفونی که در جسم است و ریشه و خمیره بیماری‌ها از آنهاست از بین می‌رود. روزه سبب بهبودی همه بیماری‌ها است. بنابراین، شایسته است که جسم خود را به وسیله روزه، نظیف و پاکیزه کنید.»

شخص روزه‌دار با سوزاندن رسوبات بیمارگونه و چربی‌های زائد بدن، کوره متابولیسم خود را می‌افروزد. در مدت پنجاه سال که از تأسیس کلینک اتوبوخنگر می‌گذرد، بیش از پنجاه هزار بیمار در این کلینیک، توسط روزه درمان شده‌اند. دانستن فلسفه احکام، سبب معرفت و شناخت بیشتر نسبت به دین می‌گردد و همین شناخت، باعث تقویت اعتقاد و ایمان انسان خواهد شد.

اخلاص، شرط رسیدن به تقواست. اگر انسان در ماه مبارک رمضان اخلاص داشته باشد و تمام عبادات خود را از روی قرب الی الله انجام دهد بی‌شک به مقام والایی دست خواهد یافت. روزه‌داری و امساک از تناول نوشیدنی و خوراک مبارزه با خواهش‌های نفسانی است. بدون تردید روزه انسان‌ها را از غوطه‌ور شدن در حرص، مادی‌گرایی و ... رها می‌کند. در واقع روزه‌داری تمریم زیستن در سختی‌هاست.

دکتر «الکسیس کارل» در کتاب «انسان، موجود ناشناخته» می‌نویسد: «با روزه‌داری، قند خون در کبد می‌ریزد و چربی‌هایی که در زیر پوست ذخیره شده‌اند و پروتئین‌های عضلات و غدد و سلول‌های کبدی آزاد می‌شوند و به مصرف تغذیه می‌رسند».

وی می‌گوید: «لزوم روزه‌داری در تمام ادیان تأکید شده است. در روزه، ابتدا گرسنگی و گاهی نوعی تحریک عصبی و بعد ضعفی احساس می‌شود، ولی در عین حال، کیفیات پوشیده‌ای که اهمیت زیادی دارند، به فعالیت می‌افتند و بالاخره تمام اعضا، مواد خاص خود را برای نگهداری و تعادل محیط داخلی و قلب، قربانی می‌کنند و به این ترتیب روزه تمام بافت‌های بدنی را می‌شوید (خانه‌تکانی می‌کند) و آنها را تازه می‌کند».

دکتر «ژان فرموزان» هم روش معالجه با روزه را به شست و شوی اعضای بدن تعبیر می‌کند، که در آغاز روزه‌داری، زبان باردار است، عرق بدن زیاد است، دهان بدبو است و گاه آب از بینی راه می‌افتد، که همه اینها علامت شروع شست و شوی کامل بدن است. پس از سه چهار روز بو برطرف می‌شود، اسید اوریک ادرار کاهش می‌یابد و شخص احساس سبکی و خوشی خارق‌العاده‌ای می‌کند. در این حال اعضا هم استراحتی کافی دارند.

همچنین رئیس مؤسسه ملی علوم اعصاب آمریکا هم اعلام کرده است «روزه گرفتن در دوره‌های زمانی مشخص از سلول‌های عصبی در برابر هر گونه استرس و فشارهای روحی ـ روانی محافظت می‌کند».

به گفته ماتسون، ۱۰ تا ۱۶ ساعت روزه‌‌داری موجب می‌‌شود بدن برای تأمین انرژی مورد نیاز خود اندوخته چربی را هدف قرار دهد که اثر این تغییرات در محافظت از حافظه و افزایش توانایی یادگیری افراد ثابت شده است. او در تحقیقات اخیرش در این زمینه نشان داده است روزه‌داری می‌‌تواند در کاهش احتمال ابتلا به آسیب‌های مغزی و در نتیجه بروز سکته مغزی و ابتلا به آلزایمر نقش مهمی داشته باشد.

محققان دانشگاه کالیفرنیا نیز با مطالعه بر روی افراد روزه‌دار دریافتند روزه گرفتن از بهترین و ایمن‌ترین رژیم‌های غذایی است که می‌تواند در بهبود شرایط بدن کارساز باشد. همچنین به گفته یکی از محققان این طرح، روزه ممکن است برای برخی افراد سخت و یا حتی خطرناک باشد. بنابراین در یک مطالعه با تعیین رژیم غذایی به بررسی اثر روزه در افراد با شرایط مختلف پرداخته شد.

همزمان گروهی دیگر از دانشمندان دانشگاه کالیفرنیا در ساندیگو در بررسی‌های خود نشان دادند که حس بویایی در زمان گرسنگی و روزه تقویت می‌شود. در این مکانیزم، یکسری از پالس‌هایی که سیستم عصبی را در پاسخ به رایحه‌ها تحریک می‌کنند به حس بویایی اجازه می‌دهند که برای کسب غذا تواناتر شوند.

از سویی دیگر این سیستم می‌تواند در تحریک اشتها در سالمندان و افراد بی‌اشتها مورد استفاده قرار گیرد. «وانگ جینگ»، استاد زیست‌شناسی دانشگاه کالیفرنیا و سرپرست این تیم تحقیقاتی اعلام کرد: بویایی کمک مهمی به درک کیفیت غذا می‌کند و بر روی غذاهایی که انتخاب می‌کنیم اثر می‌گذارد.

 یا  عملی است که انسان از اذان صبح تا اذان مغرب از چیزهایی که روزه را باطل می‌کند خودداری نماید. روزه از آداب مذهبی است که برای معتقدین به عنوان وسیله‌ای برای تقرب به خداوند، آمادگی برای مراسم مذهبی، پالایش بدن در راستای درک امور معنوی، کفّاره تخطی از مقررات مذهبی، و عزاداری برای انسان‌های درگذشته کاربرد دارد. زیربنای همه این کاربردهای روزه، تمایل انسان به پدیدآوردن شرایط جسمی و روانی (اغلب از نوع زاهدانه) است که وسیله‌ای برای ارتباط میان شخص با خدای خود ایجاد می‌کنند و در نتیجه جایگاه نیازهای معنوی را اعتلاء بخشیده و خواسته‌های مادی را کوتاه می‌نمایند. افزایش اراده و کف نفس و نیز ایجاد حسّ شفقت نسبت به نیازمندان از ارزش‌های روزه به‌شمار می‌آیند. روزه ماه رمضان از ستون‌های دین اسلام : https://fa.m.wikipedia.org/wiki/%D8%AF%DB%8C%D9%86_%D8%A7%D8%B3%D9%84%D8%A7%D9%85 شمرده می‌شود و بر همهٔ مسلمانان بالغ، عاقل و سالم واجب است در این ماه روزه بگیرند. این باور گسترده که روزه گرفتن مخصوصاً در ماه رمضان مناسب‌ترین راه برای پاک کردن گناهان است، باعث شده قوانین روزه هنوز به شکل محکمی رعایت شود.

در حدیثی از جعفر صادق : https://fa.m.wikipedia.org/wiki/%D8%AC%D8%B9%D9%81%D8%B1_%D8%B5%D8%A7%D8%AF%D9%82 علت تشریع روزه برابری میان فقرا و اغنیاست.

محمد حسین طباطبایی : https://fa.m.wikipedia.org/wiki/%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF_%D8%AD%D8%B3%DB%8C%D9%86_%D8%B7%D8%A8%D8%A7%D8%B7%D8%A8%D8%A7%DB%8C%DB%8C در تفسیر المیزان : https://fa.m.wikipedia.org/wiki/%D8%AA%D9%81%D8%B3%DB%8C%D8%B1_%D8%A7%D9%84%D9%85%DB%8C%D8%B2%D8%A7%D9%86 دربارهٔ روزه می‌گوید: «در خصوص روزه برگشتن آثار اطاعت در انسان را در جمله «شاید با تقوا شوید» بیان کرده‌است و می‌گوید فایده روزه تقوا است؛ و آن خود سودی است که عاید خود شما می‌شود؛ و هر که بخواهد به عالم طهارت و رفعت متصل شود و به مقام بلند کمال و روحانیت ارتقاء یابد، اولین چیزی که لازم است بدان ملتزم شود این است که از افسارگسیختگی خود جلوگیری کند و بدون هیچ قید و شرطی سرگرم لذت‌های جسمی و شهوات بدنی نباشد؛ و خود را بزرگ‌تر از آن بداند که زندگی مادی را هدف بپندارد؛ و سخن کوتاه اینکه از هر چیزی که او را از خداوند مشغول می‌دارد بپرهیزد؛ و این تقوایی که قرآن به آن اشاره می‌کند تنها از راه روزه و خودداری از شهوات به دست می‌آید؛ و این خودداری از شهوات عبارت است از خودداری از شهوت شکم از خوردن و آشامیدن و شهوت جنسی : https://fa.m.wikipedia.org/wiki/%D8%B4%D9%87%D9%88%D8%AA_%D8%AC%D9%86%D8%B3%DB%8C. و اگر مدتی از این سه چیز پرهیز کنند به تدریج نیروی خویشتن داری : https://fa.m.wikipedia.org/wiki/%D8%AE%D9%88%DB%8C%D8%B4%D8%AA%D9%86_%D8%AF%D8%A7%D8%B1%DB%8C از گناهان در آنان قوت می‌یابد و نیز به تدریج بر اراده خود مسلط می‌شوند و آن‌وقت در برابر هر گناهی عنان اختیار از کف نمی‌دهند و در تقرب به خداوند متعال دچار سستی نمی‌گردند.» روزه در اسلام یکی از فروع عبادی به‌شمار می‌آید.