بچه ها توروخدا کمک کنید
من ۲۳ سالم هستش و اینکه یه دختر ۲ سال دارم،۲۰ سالگی ازدواج کردم دوران عقد حامله شدم و واقعا نمیدونستم حامله ام وقتی فهمیدم ۳ ماهم بود باید بچرو نگه میداشتمیا کورتاژ میکردم ،شوهرم خیلی میزد منو و خیانت میکرد بهم ولی دوسش داشتم هیچ وقت به روش نمیوردم نمیدونم شاید چون سنم کم بود واقعا نمیدونم چرا فقط میدونم دوسش داشتم خیلی زیاد از همه چی خودم میزدم برای اون ولی اون برعکس من بود ۱۳ سالم از من بزرگتر بود،بچه ها واقعا بهش وابسته شده بودم جون من رابطه خوبی با پدر ومادرم اصلا نداشتم هیچ وقت دوست رفیقم اصلا ندارم شوهرم شده بود همه چیز من ۲ ماه بود بچه به دنیا اومده بود گفت باید جدا بشیم هرکاری کردم قبول نکرد منم قهر کردم اومدم خونه بابام منتظرربودم بیاد دنبالم برگردیم ،یه شب دیدیم زنگ خونمون زدن خودشون بدون اینکه به ما بگن جهیزیه و سیسمونی که گرفته بود بابام رو برداشتن بار زدن آوردن خونه ام پس داده بودن یعنی من شک بودم فکر کنید تازه زایمان کرده بودم ،حاملگی سختی داشتم ،افسردگی زایمان گرفته بودم با مامانش رفت تمام زندگیمو جمع کردن آوردن خلاصه از اون موقع ۲ سال میگذره که خونه بابام هستم خداروشکر کمکم میکنه از همه نظر هم پدرم هم مادرم بعد ۲ سال پدرش که فوت کرد بهش ارث رسید و تونستم مهرم رو بگیرم الان با بچه خیلی اذیت میشم نه دیگه یادی از من کرده نه بچه ،انگار اصلا وجود نداریم زندگی برام خیلی سخت شده اصلا انگیزه ای برای زندگی ندارم بیشتر موقع ها با مامان بابام دعوام میشه ،با پولم میخواستم بینیمو عمل کنم مامانم نمیذاره خلاصه هر روز سره هرچیزی باهاشون دعوا میکنم خسته شدم واقعا بریدم مثلا شوهر کردم که به آرامش برسم فکر کردم حداقل اونجا دیگه زندگی خوبی دارم ولی بازم نشد
