حرفتون واقعا منطقیه من خودم خیلی به خودم سخت گرفتم
مثلا ما طبقه بالاشونیم
بعد هی رفت آمد بود بهترین پذیرایی در هر شرایطی ازشون میکردم هر روز کمک میخاست منم میگفتم بخاطر خدا عیب نداره
مسافرت ۷ ماهه میرفتن غذای دوتا پسر بزرگ و تمیزی خونشون با من بود
بعد الان ۲ ساله به خودم اومدم یکم که از محبتا کم کردم یکم که ازشون کمک خواستم یکم که بچه رو گذاشتم پیششون یکم که دیگه کمک ندادم
میگن دیگه بسه زیاد تو این خونه موندین مستقل شید ما بعد شما ۲ تا پسر دیگه داریم نوبت اوناست!!