فیلم سینمایی

تو اگر دغدغه ات مردم شام و یمن است... من دلم پیش غریبی ست که نامش وطن است... گندمی را که تو از کیسه ما میبخشی... سهم نانیست که در سفره امثال من است ....دست بخشندگی ات قسمت ما نیست ولی.... تا به ما میرسی افسوس که دستت بزن است ... هر کجا حق کسی خورده شود غمگینی ... تا دم از حق بزنم مشت نثار دهن است ..باغ همسایه به تدبیر شما آباد است ... باغ بی حاصل من لانه زاغ و زغن است... دیگران لایق آزادی محض اند ولی ... خواب آزادی ما ختم به کابوس ون است ....بین گفتار و عمل بس که تناقض دارید ... نقلتان باب ترین صحبت هر انجمن است ... شاعر این قصه چنان دور و دراز است که بحث .... خارج از حوصله شعر و مجاز و سخن است

درس را برای فهمیدن دوست داشتم اما وقتی می‌دیدم میان این مدرسه‌ها، فهمیدن که نه، حفظ کردن مهم است، درس هم محبوبیتش را از دست داد و بزرگ‌ترین مقصرش همان معلم‌ها و نظام آموزشی ای بودند که آمدند و در گوشمان نوار پرکردند. نمی گفتند شعرهای نظامی را بخوانید و با لیلی و مجنون زیبایی عشق را بفهمید، می‌گفتند قافیه وردیف را پیدا کنید!به ما یاد ندادند آرایه‌ی عشق خسرو و شیرین راببینیم، فقط گفتند زیر آرایه‌ها خط بکشید!کتاب درسی به من یاد می‌داد انتگرال را، اما هیچوقت به من لا به‌لای آن هزاران صفحه درس،درس دوست داشتن و زندگی نداد، میان حجم عظیمآن کتاب‌ها نگفتند برای آرزوهایتان بجنگید...نگفتند چگونه با مشکلات روز مره‌مان دست وپنجه نرم کنیم و زخمی نشویم…