سلام دوستان من ۲۰ سالمه و ترم ۴ حسابداریم و رشتمو دوس دارم و تمام سعی وتلاشمو می کنم تا توی این رشته پیشرفت کنمو به درآمد خوبی برسم. ولی مشکلی که دارم اینه که پشتوانه ی مالی ندارم پدرم کارمند جهاده و دارایی چندانی نداره که بتونه از من حمایت بکنه و مثلا برام خونه و ماشین بخره و خیلی هنر بکونه حمایت های جزئی می تونه بکنه و من باید به خودم متکی باشم
حالا یه سوال از دخترا:
من خیلی ناامید شدم، به نطرتون با شرایطی که دارم کسی درآینده حاضر میشه با من ازدواج کنه؟
اگه نه: یعنی پس من از همین سن قید ازدواج و عشق وعاشقی رو بزنمو وبیخودی دلخوش نباشم و به جاش خودمو به تنهایی عادت بدم و تمرکزم رو بذارم روی لذت بردن از زندگی مجردی؟
اگه آره: خوب با چه شرایطی حاضریدبا همچین پسری ازدواج کنید؟ اصن زوج موفقی رو دیدید که تو این سه چهار سال بد با هم ازدواج کرده باشن وپسره همچین شرایطی داشته باشه؟
پ.ن:البته هر کسی هم که نه بلکه دختری که خوب و مناسبم باشه مدنظرمه. دختری که سطح مالی و فرهنگی خانواده هامون یکی و درآمد خودم و خودش تقریبا هم سطح باشه.و مودب مهربون نجیب و عاقل باشه
وگرنه دور و برم زیاد می بینیم پسرایی که وضع مالی اصن خوبی ندارن ولی ازدواج کردن.ولی با کی؟ مثلا با دختری از خونه ی پدریش فرار کردن.یا دختری که اصن یه جوری لاشییه و سبک که اصن نمیشه آورد تو جمع دو کلمه حرف بزنه.یا دختری که یر چند ماه مهریشو می ذاره اجرا و پسر رو سر کیسه می کنه یا دختری که اصن اهل زندگی مشترک نیس و به فکر ولخرجی های سرسام آور خودشه یا اهل خیانته و یا ....
آره هرکسی نه حداقل دختری که بشه روش اسم همسر یا مادریا شریک زندگی گذاشت
