کیا ۳۵ ساله ان؟

من ۳۶م

من ! نه والله فعلا دپرسم . 

فعلا ب بچه ای ک قراره ب دنیا بیارم فکر میکنم 

۳۶ ساله قبوله؟

فکر که زیاد میکنم به همه چی  

دغدغم الان فقط آرامشه

آرزوی خاصی برای خودم  ندارم واقعا برای همه شادی میخوام   

جهان بینی م خیلی عوض شده وخیلی حس میکنم این دنیا مثل یه خاله بازیه 

انگار زندگیم آروم‌تر و یکنواخت‌تر شده

خواسته‌ها و آرزوهام چیزهایی هست که قدرت بدست آوردنشون رو دارم

دیدم به زندگی هم که از زمین تا آسمون فرق کرده انگار من الان با من سال ۹۵ خیلی متفاوته

جهان بینی؟ والا جهانی هم مونده؟دهنمون رو سرویس کردن من یکی ذره ای امید ندارم فقط روزهام رو میگذرونم البته به سن ربطی نداره 

دیدم بازتر شده ایدئولوژی و جهان بینی و جامعه شناسیم کلا دستخوش تغییرات زیادی شده اولش از این تغییرات میترسیدم و ناراحتم میکرد که مثلا چرا فهمیدم پدر و مادرها همه بچه هاشونو یجور دوست ندارند اما بعدها فهمیدم درک کردم و یا شایدم کنار اومدم که هرچیزی طبیعتی داره و باید هرکس و هرچیزی رو همونطور که هست پذیرفت و این اصل «پذیرش» خیلی دست آورد بزرگی بود برام و البته بزرگترین تحول زندگیم این بوده که متوجه شدم مسائل مذهبی که اونقدر روشون تعصب داشتم باعث شده بود دیدم تنگ و بسته بمونه اگر الان هم یک عده بیان و بخاطر این حرفام بمب باران کلماتم کنن تازه بیشتر هم دستیافته های خودم رو میپذیرم

38 سال خوبه؟دغدغه من اینه چرا برگشتم

من ۳۵سالمه لایک کن بیام بگم

۳۶ هستم.

کلا عوض نشدم.کاش پخته تر میبودم

منم 36 سالم شده نسبت به سال‌های قبل نگاهم به زندگی عوض شده مادیات برام کمرنگ تر شده کاملا به بی ارزشی و پوچ بودن دنیا پی بردم قوی تر شدم دیگه اگه از دیگران بی مهری ببینم باهاشون بحث نمیکنم فقط کمرنگ میشم براشون و این از صد تا حرف بهتر جواب میده 

تو۳۵ سالگی اگه متاهل باشی همه ی زندگیت رضایت بچه هات وشوهرتن  به ندرت ناراحت میشی چون حرفها و کارای مردم زود از هم نمیپاشت  خیلی اهل مدارا میشی براهمون دعوات تقریبا صفر میشه احترام پدر ومادر واست خییییلی پر رنگ میشه

بعضی چیزا گفتنی یا توضیح دادنی نیست یا لااقل سخته توضبحش بنابراین بهتره بگیم درک کردنی ان و باید بهشون رسید این مسئله مذهب هم برای من اینجوریه