من هیچ وقت حتی وقتی با دوستام صحبت نیکنم کمتر از عزیزم جانم بهشون نمیگم.هیچ وقت کسی رو ضایع نمیکنم. هیچ وقت تیکه نمیپرونم واقعا از این کارابدم میاد. همیشه سعی میکنم کارامو خودم انجام بدم حتی اگه شد و از دستم براومد کاردوستم هم انجام میدم البته خیلی کم پیش میاد ولی انجام میدم. هیچ منتی هم نیست. ولی نمیدونم چرا دوست صمیمی ام دقیقا برعکس رفتار میکنه. توی جمع یکی از تفریحاتش ضایع کردن و مسخره کردن منه. کاری که من هیچ وقت باهاش انجام نمیدم. یا جتی توی صحبت کردن هم همین طور. نمیدونم تقریبا بیشتر دوستام همین طورن. من حساسم یا دوستاموبد انتخاب میکنم؟
رسد آدمی بجایی که بحز خدا نبیند