چقدر مردا میتونن بیخود باشن، چقدر

بابام دیابت داره، قلبش مریضه عمل باز و بالن داشته و درصد کارایی قلبش خیلی پایینه، از کار افتادس و یه حقوق خیلی کمی داره مامانم بیچاره چندین ساله خرجی خونه رو بیشترشو میده منم که خودم شاغلم، سیگار سالهاست میکشه و ریه درست نداره، از کارای رو اعصابی که میکنه هرچی بگم کم گفتم، ولی یه موردش فقط اینکه، با مامانم پریشب رفتیم برا داداشم تیشرت بخره، من خواستم یه مانتو فروشی رو ببینم مامانم نیومد تو که نبینه و دلش نخواد چون پول نداره، خیلی حالم گرفته شد شب بعدش رفتم براش یه مانتو به حساب خودم خریدم، فک میکردم بابام اصلا پول نداره، حالا الان تو این هفته، شب سومه داره شام ساندویچ میخره با یدونه نوشابه و دوغ، من اصلا ساندویچ نمیخورم شاید ماهی یبار هوسم شه، مامانمم بخوره حالش بد میشه اگه چیز دیگه ای نباشه میخوره، بگیرید هربار دست کم ۶۰ ت داره پول ساندویچ میده، پریشب دویست هزار تومن به بهونه اینکه حالش خوب نبود و یچیز مقوی میخواست پول کباب داد، ینی فقط این هفته نزدیک ۴۰۰ هزارتومن پول شام غیر ضروری داده.. حالا شیرینی و کیک و بستنی و چیزای اشغالی دیگه که هرروز میخوره هیچی… کاری به اینکه بیماره و رعایت غذایی باید بکنه ندارم، بماند که همین دوهفته پیش بود ساعت ۲ شب یهو قلبش گرفت سکته رد کرد منو مامانم تو خوابو بیداری اقارو رسوندیم بیمارستان و چقد حرص خوردیم و چقد هزینه بستری شد و هنوزم از درد و مرگ نمیترسه و رعایت نمیکنه، کاری هم به اینکه داداش ۱۴ سالم بخاطر همین عادات غذایی بابام ۱۵۰ کیلو وزنشه هیچ کاریم نمیکنه ندارم، اعصابم بیشتر ازین خورد میشه که اینهمهههه پول رو داری ببخشید عن و چربی و بیماری میکنی، زنت باید حسرت یه مانتو داشته باشه، اصلا میخواد محبت کنه غذا میخره، نگید با صحبت و زبون نرم و نزار بخره و اینا چون فایده نداره، مرد پنجاه ساله دیگه عوض نمیشه، تلاشمونو کردیم، فقط حرصش برای ماست، همین الان اتفاقا بهش گفتم بابا حداقل مرغ بخر گوشت بخر چیه این اشغالا ، محل نداد چرتو پرت جوابمو داد، هرچی مرد دور منه حقیقتا ادم مزخرفیه، نمیدونم چرا دارم چنین آدمایی رو جذب میکنم، همکارام، دوست پسرم، نمیدونم، ولی فقط دلم برای مامانم میسوزه که سر این چیزای مسخره تو حسرت زندگی کرد.