من مجردم و شاغل,اون بعد از ٦ سال جدا شده بود, ما چند ماه با هم بودیم به قصد ازدواج ,نشون گذشته بودن,یه جا کار میکرد که عملااون شرکت کار نداشتن و اینم بیکار بود, اواسط رابطه یهو افسردگی گرفت بخاطر مشکلات گذشته,رفت دکتر و دارو مصرف میکنه الان,خودش هم رابطه رو کات کرد,خیلی همو دوست داشتیم ولی یه مشکلاتی داشت که میگفت نمیشه بمونم, بارها قسم مرگ پدر و مادرشو خورد که مشکل داره, چند وقته رابطمون کات شده,چند بار بهم گفت تو رو به قرآن حلالم کن و ببخس, نذار تو این سن عذاب بکشم و آخرتم خراب بشه و به خودم لعنتم بفرستم,گفت اگه نبخشی از خدا هم رو برمیگردونم بعدم برا همیشه خدافظی کرد, ولی من گفتم همون طور که تو به خودت حق دادی رابطه رو تموم کنی منم به خودم حق میدم نبخشم و حلالت نمیکنم,شما بودید می بخشیدید
ولش کن بابا بیچاره خودش داغونه که نبخشی بمونی با یه ادم افسرده خوبه؟
ببخش خودتو راحت کن.ببخش تا بخشیده بشی.حقش باشه خودش عذاب میکشه ب اندازه کارای بدش.همین مشکلات و حال بدش هم عذابشه
نه ولش کن نبخش بزار اذیت شه
خب داره میگه داغونه ازدواج کنید بدبختت کنه خوبه؟
نبخشیدن خودتو خیلی عذاب می ده. وقتی می بخشی حال خودت بهتره. اگه ببخشی و بگی هدایا من از حق خودم گذشتم تو هم از حق خودت بگذر حال عالیی پیدا می کنی. واسه منم خیلی سخت بود بخشش ولی بعدش حالم عالی شد
این ب زنش برگشته ترسیده نفرینش کنی.ولش کن بابا خدا نجاتت داد.خوشبخت میشی مطمئنا.
بیخیال الان رفته بهتر از اینه میموند تو را وابسته خودش میکرد بعد میرفت شاید یکم زیادی بش رو دادی دم در آورده
ارسال نظر شما
جدیدترین تاپیک های 2 روز گذشته
تاپیک های به روز شده
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های امروز
