من همسرم مشکل باروری داره و دارم مثل چی میسوزم وقتی میبینم جاریم که دیرتر از من ازدواج کرده البته بزرگتره بچه دار شده چقدر همه عزت میزارن سرش و همه فکر میکنن منی که ۷ سال از زندگیم میگذره حتما مشکل از منه که بچه دار نمیشم با یه حالت دلسوزی نگام میکنن ، به طلاق فکر میکنم و میدونم میتونم بگیرم
ولی میدونم راه خوشی در انتظارم نیست ولی از این جنگ از این نگاه ها از این امتحان الهی خسته ام حالم خوب نیست درجه حسادتم رو ۱۰۰
تورو خدا نی نی سایتی ها نیاین بگین گناه بده درست میشه درمان داره رفتم گذروندم سخته تحمل ندارم دیگه حق دارم یا نه؟ حق دارم دیگه طاقتم طاق شه؟
بخدا هیچ کس جای ما خانمایی که اینجور مشکلی داریم نیست
اون آقا وقتی مشکل از زنشه همه جا جار میزنه نوبت به ما که میرسه باید خفه شیممبادا آبروش بره بعد نگاه ها و حرف حدیث های مردم و تحمل کنیم
دلم میخواد فرار کنم از زندگی
