من با کسی آشنا شده بودم، طلاق گرفته، خودم مجردم و شاغل، ایشون تقریبا بیکار هم هست، بعد انگشتر گذاشته بودن، یهود گفت حال روحیم خوب نیست و افسردم، رفت دکتر ، دارو بهش داد، حتی سیگاری هم شده، بعدش خودش گفت با این شرایط روحی رابطه باید کات بشه، حتی نظر منو نپرسید، من باور نکردم، هزار بار مرگ پدر و مادر و خواهر برادرشو خورد که دلیل کاتش مشکلات درونی و بیماریه و موضوع من نیستم، بهم گفت کاش باور میکردی و قضاوتم نمیکردی، من این مدت پر از خشم و نفرتم، نمیتونم باور کنم، حالم به شدت بده
دلیلش هر چیه مهم اینه رفته دیگه بهش فک نکن
عزیزم ممکنه ها.. چون دوست پسر من اختلال شخصیت داشت و بعضی وقتا چرت میگفت
من هرچقدر فک میکنم به نفعته که حالام دروغ یا راست گفته باشه😂😂
چرا میخواب خودتو مقصر کنی؟؟
خب میگه دلیلش منم تو هم بگو اره و بره به سلامت
حالا چرا شما اصرار به ادامه رابطه با یه آقای مطلقه،افسرده ،سیگاری داری؟!
اینو خودت باید فرار میکردی ازش ک
خداروشکر کن خدارو این ادمو از سرراهت برداشت
بهتر که خودش فهمیده باید بره 😂 مناسبت نیس
کلا کسایی که طلاق میگیرن یکی دو سال تعادل ندارن و اصلا نباید وارد رابطه بشن و استراحت کنم
شاید افسردگی مزمن داره، در هر صورت حتما چیزی بوده ک میدونسته باهاش عاقبت نداری، پس فراموشش کن
اون پسره از شما عاقل تربوده
ارسال نظر شما
تاپیک های به روز شده
16 ثانیه پیش
16 ثانیه پیش
16 ثانیه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های امروز
