فیلم شهیـد رنجبرو ک دیدم به معنای واقعی قلبـم آتیش گرفت. کلی گریه کردم
چقد یه آدم میتونه بی همه چیز باشه ک بخابه رو سینه عزیز یکی شاهرگشو بزنه .فکن روز پدر نزدیک باشه و در تدارک باشی باباتو ک خسته از سر کار میاد سوپرایز کنی،یعد چند روز مونده خبر شهادتش بیاد بمیرم برا دل بچه هاش.
چقـد این قشر مظلومن، چقــددد مظلومن، توی دعوا قومیتی و طایفه ای شهیـد میدن، توی دزدی مبارزه با قاچاق و مواد مخدر، گروگان گیری، مرز بانی ها، اوباش، اغتشاشات .....
ولی برا دفاع از خودشون نمیتون حتی از اسلحشون استفاده کنن. هفته سه چهارتا از نیرو انتظامی و ناجا شهیـد میشن خیلی دردنگاه با حقوق کم اینهمه مشکل چطوری دوام میارن.
اون وقت یه عده کاسه لیس آمریکای ک نونشون از فحاشی و دری وری نسبت به ایران و ج ا درمیارن میاد به ظاهر ایرانیت و بوی از شرافت نبردن طوری حرف میزنن به مشت خوش باورم شروع میکنن راه اونارو میرن.
تا یکی از اعضای خانواده توی همچین شغلی نباشه درک نمیکنه. من یکی از اقوامون نظامیه واقعا خیلی تحمل دارن با این همه مشکل باز ادامه میـدن.بنده خدا مامانش از وقتی پسررش رفته سر این کار ده سال پیر تر شده تا حالا چند باز زخمی اومده خونه.
یادمه یه کلیپ دیدم مامور خارجی زد بی دلیل یکیو کشت بعد تو مصاحبه گفت احساس کردم میخاد حمله کنه://
طرف خلاق قانون رانندگی میکنه جریمه میشه، پیاذه میشه مامورو میزنه:/ سر قضیه ناموسی مامور قمه میخوره میمبره:/ تو اغتشاشات مامورا سنگ میخورن نفعشو اون بر آبیا میبرن:/
واے دلم براشون خون شد.
