میخام بدونم اینهمه تو اینستا هستن بی حجاب و هر کاری میکنند مگه نمیگن گناهه خدا آدمو میزنه و اینحرفا ما خانوادگی کلا از طرف مادری هممون فقط صبر داشتیم زنای بیاز و پاکدامن اما وقتی خاله هام مادرمو میبینم همش بدبختی تحمل کردن اما هیچی به هیچی پیر شدن رفت چ چیزی بهشون رسیده تو شرایط سختی تو زندگیم قرار دادم ک هیچ راهی ندارم من وجدان بیداری دارم دوستام همه متاهلن خیانت میکنن من واقعا میترسم همش بهشون میگفتم نکنین نمیدونم چرا یباره دیگ کم آوردم احساس میکنم به پشتوانه نیاز دارم اما واقعا نمیخام بسم مثل دوستام من نمیدونم چ خاکی بریزم سرم تورو خدا نیایین بگین خب جداشو اینحرفا من تک فرزندم بابام فوت شده مادرم ازدواج کرده و شوهر مادرم اصلا راضی نیست حتی مهمونی میرم طولانی بمونم چ برسه ب کلا موندم بچمم دلم نمیاد بدم خانواده همسرم وگرنه ک خب خودم جدا میشدم میرفتم حتی پرستاری سالمند از اینا ک خونه ام بهت میدن من واقعا خسته شدم از ۱۵سالگی صبر کردم تا الان ک ۲۳سالمه نه از نظر مالی ن احساسی هیچ چیزی ندارم نه پشت و پناهی
خب برو دنبال علاقت یه حرفه یاد بگیر یا کنکور بده
حقی هم نداره که منعت کنه قانونا
عزیزم شما از درون زندگی اونا هم خبر نداری اینو نمیگم که توجیحت کنم ولی گاهی آدم فقط مجبوره ظاهرشو حفظ کنه
من ۳ سال این کارو کردم الان دارم میکنم
مشکلت با شوهرت چیه؟
شوهرم کلا از اول منو دوست نداشت بخاطر ارثی ک از پدرم رسید اومدن فقط برا پول کل پولو باباش بالا کشید من دوسش داشتم ولی انقدر مچشو گرفتم دلم ازش سیاهه دوسش دارم ولی کاراش کتکای الکیش نادیده گرفتناش اینا همه باعث میسه ازش متنفر باشم نمیدونم این حسی ک هم از طرف متنفری هم ته دلت دوسش داری تجربه کردی یا نه نمیدونم چجوری توصیفش کنم😔
متوجه منظورتون نشدم اگ خیانته ک من همیشه قضاوتشون کردم حتی با اینکه زندگی بدی داشتم الانم اینکارو توجیح نمیکنم همیشه میگم باید ب طرفت بگی دیگ نمی تونی منم بهش میگم اما ن طلاق میده ن من جایی دارم ن پولی دارم نمیدونم چیکار کنم
خب منم آدمم به محبت نیاز دارم چرا خدا آدمارو جفت آفریده من اصلا از این بشر محبتی ندیدم انقدر اعتماد بنفسم پایینه یبار ازش نشنیدم بگه دوست دارم یا تو خوشگلی یا حرف عاشقانه ای هیچیییییی بهم قبلا میگفت به زن بگی دوست دارم میزاره میره فکر میکنم بخاطر اینکه کسی ک دوسش داشته اینکارو کرده اما اخلاقش اینا خوب شده ینی یجوری کنار هم زندگی میکنیم ک فقط برای بچه هستش من اصلا حتی ن کسی به دلم میشینه نه بلدش هستم دقیقا مثل اون دختری ک اولین بارشه میره کنار خیابون حتی بهش فکر میکنم حالم بد میشه از بس محبت ندیدم خودمم بلد نیستم حتی محبت کنم سر درگمم واقعا
من خیانت نمیکنم ولی همسرم وضعش خوبه خیلی هم خوبه چه فایده ۳ سال تمام منو زجر داد صدام در نیومد هیچ کس هم نفهمید خیانت هم نکرد
فقط اینو گفتم که بدونی همه چی پول نمیشه گاهی بین شما که وضع مال خوبی نداری با منی که همسرم پول داره اما بهمنمیده فرقی نیست
توی زندگی اینطوری هرچی به این موضوع فکر کنی فقط و فقط خودت داغون میشی باید اول خودت تغییر کنی تا طرف مقابلت عوض بشه
ببین بشین با خودت فکر کن خیلی منطقی و صادقانه میگم این موضوع حتی راجب خودم هم صدق میکنه ما خوب مطلق یا بد مطلق نداریم توی رابطه
ببین کجا بیاد تغییر کنی تا همسرت هم تغییر کنه من اینو بعد سالها جنگیدن فهمیدم اگه من حاضر به تغییر نباشم اصلا نمیتونم طرف مقابلم رو تغییر بدم
شاید اگه فقط یه کمی دیدگاهمونو توی زندگی عوض کنیم خیلی چیزا بهتر بشه
