سلام دوستان
شوهرم تو شهر دیگه ای زندگی میکرد و خیلی دوست و آشنا داره که حسابی باهاش صمیمی هستن اما به خاطر من اومده تهران و خونه خریده و زندگی میکنیم چون شرط ازدواج پدرم همین بوده که نزدیک خودشون باشم و همسرمم قبول کردن حالا گاهی احساس میکنم خیلی تنهاست دلم براش میسوزه مثلا استخر و باشگاه و خیلی جاها میخواد بره تنها هست و دوستی نداره همش احساس عذاب وجدان دارم به نظرتون چیکار کنم که این حس و از خودم دور کنم و دلم نسوزه 😔😔
شوهر منم همینجوره ولی مهم نیست دلسوری نداره که
خوشبحالت چنین شوهری داری
دلت نسوزه . فک کن خودت تو غربت زندگی میکردی بنظرت اونم دلش میسوخت برات
چیه مگه، این همه آدم میرن شهر دیگه
بگو یه خونه بخره استخر و باشگاه داشته باشه باهم برید😬😛😛
برادر و یا شوهر خواهر هر کسیو داری بگو هواش رو داشته باشه و اوقات فراغت باهاش بگذرونه خودتم مثل دوست باش براش
واقعا که حالا منم مثل شوهرت تنهام ولی کی درک میکنه ول کند زندگیتوبکن
اشکالی نداره دوست جدید پیدا میکنه برا خودش تو تهران
من خودم تو تهران تنهام شوهرمم عین خیالش نیست
بابا تو هم دلت خوشه ها اینهمه ادما تنهان یکیش خود من
نگران نباش دوبار بره باشگاه و اینور اونور دوست پیدا میکنه
اصلا عذاب وجدان نداشته باش عزیزم مرد رفیق باز به هیچ دردی نمیخوره
خوشحال هم باش
