از شب تا صبح به ظاهرم و تحقیر های بقیه رو ظاهرم فکر میکن دائم عصبی ام و خود خودی میکنم سر قیافه ام
همش فکر میکنم زشتم. بی ارزشم. دوست پسر شوهر نمیتونم داشته باشم. همش به جراحی و سابلیمینال فکر میکنم.
بچه نیستم ۲۳ سالمه از ۱۱ سالگی اینجور شدم.
دوست ندارم بیرون برم. فکر میکنم الانه که یک نفر تحفیرم کنه سر ظاهرم همش تو خونه ام گریه و زاری میکنم.
