زنان بسیار خود را در خانه حبس کرده اند و به کارهای خانه مشغول می شوند. این کار هیچ وقت بد نیست! مگر زمانی که از سر ناچاری باشد. زمانی که زنی دوست دارد علاوه بر کارهای منزل در جامعه نقش فعالی داشته باشد، اما به خاطر نگاه بد دیگران یا حرف های دیگران این کار را نمی کند، یعنی ما حقوق زنان را نادیده گرفته ایم. یعنی ما این حق را از آنها گرفته ایم که به مانند انسانهای عادی زندگی کنند.
اگر حرف از تساوی حقوق زنان و مردان می زنی، لحظه ای به بیرون برو و زنی را تماشا کن که جرات نمی کند سوار هر تاکسی ای بشود؛ لحظه به درب ورزشگاه برو و ببین که حق ندارد وارد ورزشگاه شود؛ لحظه ای به محل کار او برو و ببین که چون زن است، حقوقش نسبت به دیگران کمتر است؛ نگاهی به زندگی زناشویی زنان بیندازد که اغلبشان می سوزند و می سازند و از ترس نگاه بد جامعه، همان زندگی را ادامه می دهند. این ها طبیعی ترین حقوق یک انسان هستند که باید به او داده شود؛ اما زن از آنها محروم است.
زن مظهر عشق و محبت است، اما ساده لوح نیست؛ زن مظهر ظرافت است، اما ضعیف نیست؛ زن مظهر مهربانیست، اما مظلوم نیست. کاش این ها را باور کنیم و به خاطر خصلت هایی که در وجود یک زن نهادینه شده، او را در بند خواسته های خود نکنیم. گاهی اوقات زن به خاطر خصلت هایی که دارد، از خود گذشتگی هایی هم خواهد کرد! اما کاش این از خودگذشتگی ها را وظیفه اش ندانیم. کاش حقوق زنان را درک کنیم و به آنها احترام بگذاریم.
به حقوق زنان احترام بگذاریم🙃
