2777
2789
عنوان

هرشب مهمونی

389 بازدید | 35 پست

با مادر شوهرم اینا یجا زندگی میکنیم   خواهر شوهرم هر شب هر شب شام اینجاس  عین مهمون دست ب سیاه سفیدم نمیزنه دیروز از ظهر اینجا بودن ۸ رفتن بازم امشب شوهرم بعد ی هفته داره میاد خونه😑مثلا یکم ارامش میخاییم بازم پاشدن امدن شام اینجا  اصلا رعایت حال ادمو ندارن

نی‌نی سایتی‌های عزیز

دنبال یه جای مطمئن برای یاد گرفتن نکات بارداری، نگهداری نوزاد، تربیت کودک و بهبود رابطه با همسر هستی؟

توی کانال "بله" ما هر روز:

✅ نکات کاربردی مادر و کودک

✅ آموزش‌های تربیتی

✅ توصیه‌های روانشناسی خانواده

✅ ایده‌های رشد و بازی با کودک

✅ مطالب سلامت زنان و بارداری

و کلی مطلب جذاب دیگه منتشر می‌شه...

به جمع ما بپیوند و از این محتوای  کاربردی استفاده کن.  🌷

خب خونه مادرشه شاید بخواد اونجا زندگی کنه کسی که ناراضی بخواد باشه پدر یا مادرشن 

فرزندم،از ملالتهای این روزهای مادری ام برایت میگویم... از این روزها که از صبح باید به دنبال پاهای کوچک و لرزان تو بدوم و دستت را بگیرم تا زمین نخوری. به کارهای روی زمین مانده ام نمیرسم این روزها که  اتاقها را یکی یکی دنبال من می آیی، به پاهایم آویزان میشوی و آن قدر نق میزنی تا بغلت کنم، تا آرام شوی. این روزها  فنجان چایم را که دیگر یخ کرده، از دسترست دور میکنم تا مبادا دستهای کنجکاوت آن را بشکند. با ناراحتی و ناامیدی سر برگرداندنت را میبینم که سوپت را نمیخوری و کلافه میشوم از اینکه غذایت را بیرون میریزی. هرروز صبح جارو میکشم، گردگیری میکنم، خانه را تمیز میکنم و شب با خانه ای منفجر شده و اعصابی خراب به خواب میروم. روزها میگذرد که یک فرصت برای خلوت و استراحت  پیدا نمیکنم و باز هم به کارهای مانده ام نمیرسم...امشب یک دل سیر گریه کردم. امشب با همین فکر ها تو را در آعوش کشیدم و خدا را شکرکردم و به روزها وسالهای پیش رو فکر کردم و غصه مبهمی قلبم را فشرد...تو روزی آنقدر بزرگ خواهی شد که دیگر در آغوش من جا نمیشوی و آنقدر پاهایت قوت خواهد گرفت که قدم قدم از من دور میشوی و من مینشینم و نگاه میکنم و آه... روزگاری باید با خودم خلوت کنم و ساعتها را بشمارم تا  تو از راه بیایی و من یک فنجان چای تازه دم برایت بیاورم و به حرفهایت با جان دل گوش بسپرم تا چای از دهن بیفتد.... روزی میرسد که از این اتاق به آن اتاق بروم و خانه ای را که تو در آن نیستی تمیز کنم. و خانه ای که برق میزند و روزها تمیز میماند، بزرگ شدن تو را بیرحمانه به چشمم بیآورد. روزی خواهد رسید که تو بزرگ میشوی، شاید آن روز دیگر جیغ نزنی، بلند نخندی، همه چیز را به هم نریزی... شاید آن روز من دلم لک بزند برای امروز... روزی خواهد رسید که من حسرت امشبهایی را بخورم که چای نخورده و با سردرد و گردن درد و با فکر خانه به هم ریخته و سوپ و بازی و... به خواب میروم...شاید روزی آغوشم درد بگیرد،این روزها دارد از من یک مادر به شدت بغلی میسازد...!❤️❤️
اخه ما خوردو خوراکمون باهمه مجبورم برم بپزم بیارم جم کنم😑😑

چرااا

یعتی اشپزخونه نداریییی غذا درس نمیکنی مستقل نیستییی  

میتونید از من برای مهارت های زندگی و توسعه فردی بانوان کمک بگیرید .
تو یه ساختمونید و واحدتون جداست یا کلا باهمید؟؟ وای درکت میکنم میدونم خیلی سخته اعصاب نمیذارن واسه ...

اره توی ی ساختمونیم خوردو خوراکمون یکیه

بابا عصاب چه عرض کنم ی برادر شوهر ۸ ساله دارم اونم دوتا دختر ۶ ۲ ساله داره انقد شلوغ میکننا   

خب خونه مادرشه شاید بخواد اونجا زندگی کنه کسی که ناراضی بخواد باشه پدر یا مادرشن 

اخه کسی که هروز خونه مادرش باشه دیگه مهمون نیست بعدشم پختو پزو جمو جور کردن گردن منه بیچارس  وگرنع ب من چه اصلا نره خونشون

ارسال نظر شما

کاربر گرامی جهت ارسال پست شما ملزم به رعایت قوانین و مقررات نی‌نی‌سایت می‌باشید

2844
2847
2834
2835
2108