فرزند اوری

ما ۱۲ ساله ازدواج کردیم اوایل همسرم مخالف بود به مرور منم سرد شدم

پارسال دیدیم سنمون داره میره بالا تصمیم گرفتیم بچه دار بشیم فعلا که خدا نخواسته منم اصراری ندارم

منم همیشه میترسیدم و نگران اینده بو‌دم

چون پدرم ،فرزند طلاق بودن و خیلی سختی توی زندگیشون کشیدن و همیشه از اون دوران برامون میگفتن و یه ترس عجیبی از فرزنداوری‌ در ناخودآگاهم به وجود اومد

الان هم که مادرشدم هنوز برای اینده اش نگرانم

تصمیم درستیه.در صورتیکه همسرتونم باهاتون موافق باشن.واقعا بچه مسیولیت سختو سنگینیه و تا اخر عمر پدر مادر همراهشونه.درسته که شیرینه و خوبه و فلان اما اما واقعا سخته تو این زمونه بچه بزرگ کردن مگر اینکه پشتت حسابی گرم باشه و این نصف قضیست نصف دیگش بحث احسلسی و عشق و امنیت عاطفیه که باید درنظر بگیرید

منم مخالفم فرزندم...حس میکنم مسئولیت زیادی داره الانم عقدیم و با همسرم تثمیم داریم که حداقل ۵سال بعد عروسی بچه نیاریم شایدم هیچ وقت...

برادر من چه عجله ای داری 

حالا بزار عقد عروسی برگزار بشه 

صد در صد خانومتم نمی خواد چند سال اول بچه بیاد وسط رابطتون 

الان که نظرت اینه به خاطر موقعیت الانه

چند سال که بگذره

زندگیت که سر و سامون بگیره

خودت کم بود بچه رو حس می کنی 

دلت می خواد پدر بشی

یکم صبر داشته باش

آدم از فرداش که خبر نداره

خوشبخت باشین

اگه بتونی سالی یکی دوتا سکه بخری بزاری کنار براش ایندش تامین

هست 

ولی بلاخره مشکلاتی هست

شما بچه دار نمیشی یا بچه نمیخای؟ اخه یا جایی گفتی تیروئیدت کم کاره .انشالله خدا بهت بده عزیزم.بچه ثمره ی زندگیه 

عزیزم بچه نمیخایم کلا دوست نداریم..در ضمن تیرویید ربطی نداره و من قرص مصرف میکنم و الانم  نرمال هستم.‌.و همسرم بیشتر از من از بچه خوشش نمیاد

درسته بدون بچه زندگی معنی نداره ولی بعدش چی فشارایی که بهش وارد میشه با این وضع هم بعدا بیشتر ضربه میخوره حداقل تو این کشور

بنظر من با این وضع مملکت بچه ام بخوایی یدونه بیشتر نباید بیاری دیگ یدونه لازمه زندگیه