دست خودم نیست دید بدی دارم نسبت به کسی که خیلی اجتماعی شخصیتش و دانشگاه های تهران درس خونده و اونجا زندگی کرده ...
رفتم عکسای دانشگاهشون را دیدم، اصلا یک دختر باحجاب توشون بود، اصلا جو و فضا صمیمی ویکجوری بود ...
این آدمی هم که می گم خیلی اجتماعی و نگاه می کنه و گرم می گیره...
دست خودم نیست دید خوبم را از دست دادم به آن آدم
خیلی دیدم بهش بد شده
حق دارم ؟
تهران واقعا با شهرستان هایی مثل یزد واصفهان و .. فرق داره ؟
خیلی ناراحتم
ببین منم ادم اجتماعی هستم میدونی من از آدمایی که بخندوننم خوشم میاد و از ادمای بامزه. دوست دارم با کسی باشم که ازش خسته نشم و همیشه باهاش گرم باشم و الاوه بر اون بهم ارامش بده و اونم اجتماعی باشه و اینکه دلیل نمیشه به خاطر اجتماعی بودنم خیانت کنم ولی به این دقت کن که اون پسره و من دخترم خیلی فرق داره صد تا مرد پیش من وایسن اهمیت نمیدم ولی مردا میدن ببین اگر پسره خو گرفته به تهران تهرانی شده و دم به دقیقه بیرونه و اینجوریه خیلی هم با کلاسه باید به سطحش برسی
من با اینکه ۹ سال تهران زندگی میکنم هنوزم تهرانی هایی که دیگه اصالتشون اونجایی شده رو درک نمیکنم و یه لحظه نمیتونم زندگی کنم باهاشون
ببین نمیدونم من یه رل داشتم امم خیلی فکر میکردم وفا داره و اینکه کلا چشام کور شده بود با دخترا حرف میزنه راستش به خودم دقت کردم گفتم من اجتماعی هستم خو اونم اجتماعیه چیه مگه حرف بزنه الکی دارم گیر میدم اما با سه نفر بهم خیانت کرد و من تازه بعد یه مدتی متوجه شدم که خودم با اینکه اجتماعی هستم اونم شدید وقتی با این رل زدم از گروها لفت دادم ارتباطم رو با کس دیگه ای به صفر رسوندم پس یعنی ادم یه احساس تعهد داره دیگه پس چرا اون عوض نشد در حالیکه من بیشتر اجتماعی بودم پس در نتیجه اگر رفتی با این تو رابطه بهش توجه داشته باش و به روش بیار ولی نه اینکه سرد شه ازت هم بهش محبت کن هم توجه کن بهش هم به خودت محبت کن تا اونم بفهمه ارزش داری و هم آزادش بزار اما چشم و گوشت بهش باشه کلا ادمای اجتماعی زود خسته میشن و بستگی به شریک داره که راضی شن یا نه
