کسی نیست

۳۴ سالمه بالاترین رشته دانشگاهی تو یالاترین مقطع رو خوندم هر چی تو تحصیلاتم موفق بودم ولی تو زندگی نه . تو خونه آدمی که حتی نمیخوام اسن پدر رو روش بزارم چون این اسم رو کثیف میکنه حالم از بهم میخوره سالهاس که حتی باهاش حرف هم نمیزنم حتی نگاهش هم‌نمیکنم چندشم میشه شب و نصف شب زنگ میزد خونه فامیلاش که من هرزه هستم الانم حالم بد شد که دارم مینویسم هزار تا حرف زد و کثیف بهم میزد مرتبکه کثیف انکار نه انکار من دختر خونه هستم انگار یه زن هرزه تو خیابونم و ازم او چیا میخواست شرم به همچین ادمی به زور دارم تو این خونه زندگی میکنم مرده ای بیش برام نیست . اما خودم تو این ۳۴ سال جوری زندگی کردم که کسی نتونه حتی بهم بگه تو همیشه سر به زیر و مغرور بودم  . از یه طرف دیگه ۴ سال عاشق همسایمون شدم طبقه پایینمونه و تنها زندگی میکرد روز به روز بیشتر عاشقش شدم خیلی بهم احترام میزاشت شب و روزم شده بود گریه و دعا کردن که با اون زندگی کنم ولی یه ماه که زن گرفت روزی ک فهمیدم زن گرفته تمام بدنم یخ زد حالم بده خیلی بد هنوزم باورم نمیشه الان طبقه پایینمون با زنش خوشبختن زندگی میکنن هر شب تا صب صب تا شب هی میکم الان این کار رو میکنن الان تو خونه هستن الان میرن بیرون چرا دنیا این جوریه هیچ وقت نمیتونم فراموشش کنم این غم تا ابد تو قلبم میمونه و دیگه هیچ مردی هم نمیخوام تو زندگیم باشه نمیدونم من تو زندگی که نه دل کسی شکوندم ن باعث ناراحتی کسی شدم این قدر تو زندگین روزای بد دیدم و زجر کشیدم الان فقط باید بشینم و خوشبختی اونا ببینم بچشون به دنیا میاد و من شاهد بزرگ شدن بچش میشم اخه این چه زجری که من گرفتار شدم تو این دنیا اون تو خونمون اونم از پایین و اون نمیدونم واقعا نمیدونم‌چه کنم خستم خیلی زیاد دیگه واقعا نمیتونم نمیکشم سالهاست که بریدم ولی هیچ راهی هم ندارم دیگه به هیچ کس و هیچ جیزی اعتقاد ندارم این قدر دعاکردم نذر دادم دیگه بعد از اون هیچ چیزی برام مهم‌نیست 

نوشتم 

منم یادم نیست اخرین بار کی خندیدم دیگه هیچی مهم نیست برام 

دیگه هیچ وقت شادی به زندگیم نمیاد تمام شب و روزم گریه س دیگه نایی برام نمونده