دلم شکسته

اصلا نمیشه جواب اینا را داد. یعنی هنری که من کردم این بود که ازشون فاصله گرفتم به خیال خودم درست میشن. دیگه اصلا نمیگن تو کی هستی با غریبه ها تو کوچشون بهتر از من رفتار می کنن البته منم غریبه ام اما زن پسرشون 

همسرم همراه من نیست شاید اگه تو اون مدت که من نمی رفتم اونم نمیرفت خونشون شاید یه ذره حساب میبردن البته از اینا بعیده ولی منم بهش نگفتم که نرو چون اگه می گفتم به حرفم گوش نمی داد یک دو مم میرفت حرفامو میزاشت کف دستشون سوما من خیلی دل نازکم دلم نمیاد کسی رو از مادر پدرش جدا کنم  خلاصه که نه پشت من نیست به هیچ وجه یه اخلاقایی داره غیر قابل تحمل. خلاصه که من پناهی ندارم. فقط این دلمه که ریش ریشه یه بار به شوهرم گفتم که من دیگه قلب ندارم خورد و خاک شیره  هیچی ازش نمونده بلکم بپرسه چرا هیچی نگفت 

ولی جز این دوتا خلقش یکی خیلی خیلی اقتصادی یکی هم اینکه خانواده شو خیلی دوس داره رو هم رفته بقیه رفتاراش قابل تحمله. 

الان یه ماهه دوباره نرفتم تصمیم گرفتم که اگه دوباره رفتم سرد برخورد کنم. 

امروز روضه امام حسین گوش دادم اینقدر گریه کردم اینقدر گریه کردم بلکم درد تو سینه ام خالی شه نشد خودمم هم احساس می کنم باید متوسل بشم به اماما . خیلی سخته. همش به خدا میگم خدایا نیار اون روز رو که من بخوام دل کسی رو بشکونم  خیلی درد بدیه . خیلی ممنون از اینکه  راهنمایی کردین چله یعنی اینکه چهل روز زیارت عاشورا بخونم. 

خیلی ممنون شما هم ان شاالله در پناه خدا باشید شاد و خوشبخت 

کتکم هم زده. میگم که جراتم  کمه مثلا هول آبرو صدامو هیچ وقت بالا نمی برم جز یه دفعه که زیر بی هوشی در اومده بودم. اگه مثل خیلی ها دل و جرئت داشتم که الان یه پنج سالی بود ازاین زندگی و خانواده اش رفته بودم.