جرئت و جسارت اصلا ندارم و اینکه اونا خیلی عصبی و جوشی با اعتماد به نفسن اصلا کوچکترین گوشه حرفت به دورترین فامیلشون بخوره عصبی میشن و میخوان صورتتو چنگ بزنن فرصت حرف زدن بهت نمیدن. منم برعکس ضعیف یه چی بهم میگن تا دو هفته از زندگی میوفتم از خواب خوراک
اصلا اگه بری پیششون ناراحت میشن امتحان کردم رفتن همه جا گفتن این بی معرفته و فلان و چون وضع مالیشون خوبه و قیافه هاشون خوب جلو مردم خودشون رو خوب و موجه میگیرن همه باور می کنن. مثلا همینا اگه یکی فامیلا خودشون بیان خونشون منم اونجا باشه باور کنید اینقدر بهم احترام میزارن اینقدر خانوم خانومم می کنن که نگو وقتی طرف رفت باور کنید دروغ نمیگم میگن هوی اگه چیزی میخوای برو بردار بخور خودشونم دارن از اون چیزه می خورن ها.
اینسری همین کار رو کردم. میرفتم سریع بر می گشتم بعد مادر شوهرم زنگ گوشیم زد داشتم احوال پرسی میکردم گف همه خوبن بسه گوشی بده پسرم چن بار زنگش زدم جواب نداده. اصلا نزاشت من حرف بزنم. خیلی دلم برا سادگی هام میسوزه من چقدر میخوام احترام بزارم و اونا..... آخ
واقعا نمی دونم کار بدی من در حقشون کردم این بود که اوایل کرونا مردم خیلی می ترسیدن یه دفعه رفتم خونشون با ماسک اون موقع هیچ کس ماسک نمی زد. رفتم خونشون اومدم نزدیک پدر شوهرم که احوال پرسی کنم. دو متر فاصله بود یهو مادر شوهرم از در اومد داد زد برو عقب برو عقب دست ندیا منم خیلی بهم برخورد تو دلم گفتم یعنی من با این همه سواد خودم نمی فهمم که نباید دست بدم. از اون به به بعد دیگه خونشون نرفتم فک کنم یه هفت هشت ماهی شد. کار بد من این بود
جوابشونو بده البته جوری ک بسوزن خونسرد و ارام
من خودم همینجوریم جواب میدم جوری شده ک جلو روم احترام میزارن پشتم هرچی بگن مهم نیس خانواده شوهر همیشه نمک نشناسن
ارسال نظر شما
تاپیک های به روز شده
-20 ثانیه پیش
-19 ثانیه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز