منافق از دلِ پاک ترسد وجان ازبلایات
همانا*رَبُّکُم رَبُّ السَّماوات*
که خاموش باشَد این آتشفشانم
که شعله اَفکَنَد برجسم وجانم
به حق فَداباشداین جسم وجانم
که نامِ تو باشد،وِردِزبانم
نخواهم برتوباشدظلم وجَهلی
که دل باشد پاک،زِ هرکینه وقهری
دلم خواهدکه سَرکِشَم تاروی افلاک
تاکه بریزم اشکی براین خاک
تیر در کمان ولباسِ رَزم برتن
تاکه رَوَم به سوی جنگ بادشمن
دشمنم هواونَفس هست ای خدا
کِی شَوَم بُرون زِاین هوسها
دل شودباتویاری غمخوار
تاکه شود جسمم،جسمی فداکار
عاشق این شعرم.یادم میاداون روزکه داشتم مینوشتم باتمام وجودغرقش شده بودم😍😍😍😍😍😍😍😍😍