بچه ها من الان ۳ سال فعمیدم همسرم آزواسپرمی(یعنی اسپرم صفر) هست تا الان باهاش کنار اومده بودم تا فهمیدم جاریم حامله است اصلا دست خودم نیست شدیدا عصبیم و نسبت بهش خشم دارم دلم میخواد وقت و بی وقت اذیتش کنم دلم میخواد بره همه جا جار بزنه که مشکل خودشه از طرفی از خودم و رفتار خودم خجالت میکشم اون خیلی کنار میاد با شرایطم خوش اخلاقه حتی امروز تو روش گفتم من یک سال صبر میکنم اگه با ای وی اف بچه دار نشدیم(چون با جراحی مقداری اسپرم پیدا کردن و یکبار ای وی اف کردیم و نشد) گفتم ازت جدا میشم بهش گفتم من تحمل این شرایط و که جاریم بچه داشته باشه ولی من نه ندارم و ازت جدا میشم.
اونم هیچی نگفت و گفت حق داری
در ضمن بردار شوهرم با شوهرم شریک کارین زندگیامون مثل همه حتی جاریم از من بزرگتره و تازه شوهر من خیلی از نظر اخلاقی از اون بهتره ولی حکمت خدا چی بوده نمیدونم از طرفی میدونم رفتار من با همسرم درست نیست خدایا منو ببخش
شدم یه ادمی که حسودی میکنه تحمل دیدن نداره به هر رفتاری از اطرافیان حساس شدم و از طرفی همسرمو هم اذیت میکنم
چیکاااار کنم؟ آیا من ادم بد ذاتی هستم؟ خدا داره منو مجازات میکنه؟آرومم کنین.
ناامیدم حتی از خدا
