میدونید منظورم چیه؟
دوس پسر و اینا نه یا حتی شوهر نه
چون هیچکدومش رو به صورت نرمال و مثل آدم های عادی تو جامعه بلد نیستم پیدا کنم
دلم میخواست خودم تنها باشم بدون پدر مادر و اینا
بعدش با یکی آشنا میشدم مثلا تو نت
و باهاش صیغه میشدم( یه مرد جدا شده و مجرد نه متاهل )
که میان سال هم باشه نه بچه مچه چون اصلا اصلا از پسرهای کم سن و سال خوشم نمیادددد
ولی نمیتونم دستم بسته است
و حالم بده و افسردم و به شدت نیاز دارم یه مردی تو زندگیم باشه
و به همه ی اونایی که یه مرد رو کنار خودشون دارن حسودیم میشه......