قرار نیست همه یمان شبیه هم باشیم، با دماغ هایِ عروسکی و لب هایِ پروتِزی، با ناخن هایِ بلند و مژه هایِ کاشت شده، قرار نیست همه یمان بِشَویم سِلِنا گومِز یا نیکول کیدمَن، که هِی بچرخیم تویِ اینستاگرام عکسِ خانٌم هارا ببینیم و برویم تویِ آینه از خودمان عیب و ایراد دربیاوریم و دلمان صورتِ زاویه دار و این چیزها بخواهد...
قرار نیست همه یمان مثلِ اینفولوئنسرهایِ اینستاگرام لباس بپوشیم و هی خودمان را بزنیم به درو دیوار که بِشَویم مثلِ آنها که تویِ عکس هاشان خوشبختند و تفریح هایِشان با ما فرق دارد، با ما که زندگیِ ساده ی خودمان را داریم و قرار نیست با کسی مقایسه أش کنیم!
قرار است جایِ خودمان باشیم، خودمان که شاید دماغمان قوز دارد و لب هایمان باریک است، که بلد نیست لنزهای رنگی بگذارد و آنقدرها خوب آرایش کند، که صدایِ خنده هاش بلند است و سوتی های عجیب غریب میدهد، که تفریح هاش رنگِ دیگری دارند و علایقَش به خیلی ها نمیخورد، قرار است به سبکِ خودمان زندگی کنیم، آنطور که هستیم، بدون سانسور و تظاهر ...
قرار است دنیارا جورِ بهتری ببینیم، جوریکه حسادت ها و بی اعتمادبنفسی هایِ معروفِ دخترانه توش جایی نداشته باشد و همه یمان بشَویم الگویِ رضایت و دلخوشی 🍃
اصلا قرار است دست هم را بگیریم و آسمانِ زندگیِ آدمهایِ اطرافِمان را با مهربانی و رنگ زیباتر کنیم ...
قرار است خودمان باشیم "دخترانی" از جنسِ عشق