ای باد مشکبو بگذر سوی آن نگار بگشا گره ززلفش و بوئی بمن بیار با او بگو که ای نا مهربان من بازآ که عاشقان تو مردند از انتظار دل داده ایم و مهر تو از جان خریده ایم بر ما جفا و جور فراقت روا مدار کردی به روزگار فراموش بنده را زنهار عهد یار وفادار یادآر ای دل بساز با غم هجران و صبر کن ای دیده در فراقش از این بیش خون مبار باری خیال دوست ز پیش نظر مشوی چون بر وصال یار نداریم اختیار حافظ تو تا بکی غم حال جهان خوری بسیار غم مخور که جهان نیست پایدار