دوستان من ادم حساسیم کلا اما توان مستقلی داشتم چون دانشجو شهر دیگ بودم
لیسانس گرفتم برا مهاجرت تحصیلی رشته دیگ اقدام کردم
بعد شهریور خانوادم کرونا سخت گرفتن و خودمم قبلش گرفت بودم روحیم داغون بود پدر مادرم هم افتادن نتونستم خیلی بشون برسم از فشار روحی روانی ک مریض شدن
شش کیلو کم کردم تو ی ماه و مدام فکر ها خطرناک داشتم نمیشه بگم
تا خوب شدن دانشگاهم مجازی شرو‌شد من تا الان هیچی نخوندم حال روحیم بهتره اما ن مث اول
میخوام درس بخونم مدام افکار منفی ک از کجا معلوم موفق بشم ؟ چجور اونجا هم درس بخونم هم اشپزی و مستقلی
یا چجور پدر مادرم بزارم برم ؟ البته ۴ ساله بعدش برمیگردم
بنظرتون تا کی افکار منفی دارم ؟
قرص میخورم زیر نظر دکترم
