دیگه دارن کم میارم . همه جفتن . همه کسیو دارن . همه سرگرمی دارن . زندگی مشخص . من هر چی میدوم فقط برای رسیدن به خواسته هام تشنه تر و خسته تر میشم . بدون هیچ تغییری
اره منم همه ش تنهایی رو دوست دارم . اما تهش اون خلا نمیزاره لذت کامل رو ببری . نیاز با یه همدم .به یه حتی هم صحبت . بعد از مدتی تنهایی و بلاتکلیفی طاقت فرسا میشه