بچه ها شما هم هر وقت یاد قدیما و بچگیاتون میوفتید دلتون میگیره؟
من خیلی دلم برای اون روزا تنگه...
چقدر همه چیز واقعی تر و قشنگ تر بود.
ما یه خونه داشتیم که حیاطش خیلی بزرگ بود، خیلی خاطره ها ازش دارم. الان کوبیدنش آپارتمان ساختن.
دلم خیلی میگیره وقتی یادش میوفتم.
بیاید از خاطراتمون بگیم و لذت ببریم.
شاید حتی خاطرات مشترک داشته باشیم.
من به دهه شصتی بودم، چه بهتر که گذشته تموم شد، چه سمی بود، اصلا هم یادش بخیر نباشه
منم با اینکه بچگی خوبی نداشتم ولی کاش میشد برگردم به همون دوران
گذشته ها همیشه بهتره
امروز خوب نیست ولی چند سال دیگه حتی شایدم چند ماه دیگه میگیم یادش بخیر آذر ماه سال ۱۴۰۰ ...
بیخیال
بچه بودیم میخواستیم بزرگ شیم بزرگ شدیم گیر کردیم تو بچگیامون
خب دغدغه ها کمار بود
بیماری ها کمتر بود
هزینه ها کمتر بود
معلومه که خاطره انگیز ترم بود
ولی ترجیح میدم از امروز خاطره بسازم
تنها چیزی که هر روز آتیشم میزنه پیر شدن کساییه که براشون حاضرم جونمو بدم...
دقیقا یکی از چیزایی که قلبمو به درد میاره تصویریه که از پدر و مادرم در گذشته دارم.
میبینم چقدر پیرتر شدن، چقدر تغییر کردن.
فقط کافیه که یه جمله، یه عکس، یه بو، یه صحنه ببرتم توی اون روزا... دلمو انگار چنگ میزنن.
نه از ناراحتیا، نه از حسرت.
بیشتر از روی دلتنگی، یا حتی بعضی وقتا از خوشحالی دلم میریزه.
نمیدونم چقدر میتونم منظورمو برسونم...
