دون ژوان فردی است که قادر به برقراری ارتباط عاطفی عمیق و عشق ورزیدن به شریک جنسی خود نمی باشد. دون ژوانیسم (هرزه انگاری جنسی) در مردان دیده میشود و حاصل ترکیب درجاتی از اختلال شخصیت خود شیفته وانحرافات جنسی است. چنین مردی نه قادر است دوست بدارد و دوست داشته شدن خود توسط دیگری را باور میکند و یک حالت پارانویا و بدبینی نسبت به گرفتن پیغامهای دوست داشته شدن از شریک جنسی و شریک عاطفی خود دارد.
در بسیاری از موارد نیاز به دوست داشته شدن و میل به عشق ورزی عمیق را در خود انکار میکند و بیشتر ترجیح میدهد به جای دوست داشتن مورد تحسین واقع شود و همواره در مرکز توجه زنان قرار داشته باشد تا شاید «منِ آزرده» و «عزت نفس آسیب دیده اش» ترمیم پیدا کند.
به ظاهر و پوشش خود، ارتباطات کلامی، ژست ها و فیگور های خود علی الخصوص در برخورد با جنس مخالف بسیار اهمیت می دهند و در تلاش هستند که از لحاظ جنسی خود را پرکار و فعال نشان دهند. این افراد : https://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%AF%D9%88%D9%86_%DA%98%D9%88%D8%A7%D9%86 از فعالیتهای جنسی افراطی خود برای پوشاندن احساس حقارت عمیق خود استفاده میکنند.
برخی از آنها تکانه های ناخودآگاه همجنسگرایی دارند و با روابط جنسی وسواس گونه با زنان آن را انکار می کند. اکثر آنها پس از رابطه جنسی دیگر علاقه به همان زن ندارند و احساس می کند اگر کسی دوستش داشته باشد و ابراز علاقه کند میخواهد از او یا موقعیتش بهره برداری کند. در واقع به هیچ زنی نمیتواند اعتماد کند.
در حقیقت این گونه مردان تنها با سطح بدن جسمی و جنسی زن میتوانند ارتباط برقرار کنند. در واقع هدف آنها به دست آوردن است نه رابطه داشتن آنها رابطه را دستاوردی میدانند که باید کسب شود و فقط می خواهند زن را به دست بیاورند، مالک شوند و تصاحب کنند و بعد با رها کردن آنها خشم و میل به انتقام جویی خود را که در رابطه با مادر ناکام کننده خودشان تشفی نگشته ارضا کنند.
این گونه مردان به جای عشق در رابطه احساس تملک زیادی دارند. در حقیقت حضور شریک عاطفی شان در کنار آنها مانند وسیله نقلیه شان، لوازم زندگی، منزلشان و سایر اشیایی است که باید از آن ها به موقع برای رفع نیازهای شخصی بهره برداری کرد. اغلب این مردان به دنبال دو گونه زنان میروند
