ببخش چون :
تا وقتی نبخشیدهای انرژی حیاتیات را صرف آن اتفاق میکنی.
تا وقتی به آن فکر میکنی، در جایی از وجودت نیرویی تو را بسته است که امکان حرکت را از تو میگیرد.
وقتی نمی بخشی لیاقت دریافت خودت را از هستی پایین میآوری.
وقتی نبخشیده ای، نمیتوانی گذر کنی و در همان جا از هستی باقی میمانی.
ببخش تا آزاد شوی.
هیچ جا ارزش ماندن ندارد. همه جا فقط مکانی برای گذر است تا رسیدن به لا مکان.
به خاطر خودت ببخش نه هیچکس دیگر.
چون میخواهی خودت را دوست داشته باشی و نهایت خودت را ببینی.
شما میدونید چجوری؟ من چند ماهه درگیرشم هر دفعه میگم بخشیدم اما میدونم زبانیه از ته دل نیست
نمیتونم😐
گاهی بخشیدن سخت ترین کار دنیاس
ولی جدا کینه و اینا قلب ادم را قفل میکنه و مانع جاری شدن انرژی حیاتی در درون ادم میشه من که خوشبختانه کینه ای نیستم الان هم یکی چند وقت خیلی رو اعصابم بود تصمیم گرفتم باهاش حرف نزنم که نتونه اذیت کنه ولی کینه ندارم تازه تو دلم دوسشم دارم😁چون تا زمانی که تنفر و کینه داشته باشم بیشتر سمت خودم جذبش میکنم رفتارهای بدش را
ببین عزیزم نبخشیدن ما باعث نمیشه طرف مثلا خوشش نباسه و ضربه بخوره فقط ماییم که اذیت میشیم. چرا من بیام کسی که به هر دلیلی لطمه ای بهم زده تازه بیام بواسطه کار اون خودم هم بیام درونم انباشت انرژی منفی کنم. اینجوری بار این کار دو برابر میشه هم انرژی منفی رفتار اون شخص هم انرژی منفی ناشی از کینه در وجود من. بر عکس اگه بیای وقتی کار اون طرف واست یاداوری شده تو دلت حستو را خوب کنی و بگی دوستت دارم می بینی چقدر حالت خوب میشه.
من یک جمله طلایی خودم دارم اونم اینه چرا سلولهای مغزم را اختصاص به ادمای بیخود اطرافم بدم
