یکی از روز های چهل سالگیت
درمیان گیر و دار زندگی ملال آورت...
لا به لای آلبوم عکس هایت عڪس هایت ، عکس دختر مو مشکی را پیدا میکنی... زندگی برای چند لحظه برایت متوقف میشود و قبض های آب و برق برایت بی اهمیت
تازه میفهـــــی بیست سال پیش چه بی رحمانہ
اورا ، در هیاهوی زندگـــی جا گذاشتی...💔
و درمیان عکس هایی قدیمی عکسی را پیدا میکنی که دخترکی نوجوان...با موهای لخت و سیاه و اداهای دلبرانه اش و شیطنت ها شادابی هایش از پشت عکس به تو چشمک میزند اما همان لحطه عکسی را میبینی که درسته درکنار عکس نوجوان زیبا رویمان نشسته...یک بانوی عقیله و پخته که خطوط صورتش همان جاده های تجربه زنی اش بوده...وگاهی چه زود دیر میشود
