سلام
من همش حس میکنم هیچی درست نمیشه دیگه خسته شدم سال دومیه ک میحوام کنکور بدمو و هیچی نخوندم چون بلد نیستم چون میدونم اکه چیزیو متوجه نشم خودزنی میکنم چون اکه از اینجا نرم تا اخر عمر باید تو این خونه دق کنم از بی پولی از صدجور مریضی پوستی کوفتی
همه بدنم ترکه پر زخمه
هورمون مردونه دارم کل بدنم مث مردا پر موعه
روم نمیشع لباس استین کوتاه بپوشم
مگه من چند سالمه ک صدجور مریضی داشته باشم دخترایی ۱۸ ساله همسن من تازه اول جونیشونه تازه ب سرشون میزنه با یکی دوست شن ازدواج کنن اما من
اصن فک نکنم کسی منو بخواد خودم از بدنم چندشم میشع هیچ پولیم ندارم درستشون کنم اکا داشتمم شصت درصد کلا بهتر میشه
کسی اهمیت نمیده کل روزو سرپام و کارخونه با سه تاخواهر برادر
مامانم تا چن ماه نمیتونه کار کنه
پام در رفته و همون جوری مجبورم همه جا رو تمیز کنم شب از دردش خوابم نمیره
انقد اشتباه کردم تو زندگیم ک دیه هیچ درست بشو نیست
اینم بگم چند دفعه خودکشی کردم و زنده موندم اما زندگی ک تا صیح چشاتو باز میکنی چشات پر لشک میشع از مردن خیلی بدتره ..
هیشکی جای من نبوده بفهمه چ سختیایی از سرم گذروندم
فقط من دیگه نمیتونم .....